25 Μαρ 2015

Μάριο Ντράγκι : Η ΕΚΤ επεξεργάζεται σχέδιο εξόδου της Ελλάδας απο το ευρώ


Απαντώντας σε ερώτηση για το αν η ΕΚΤ επεξεργάζεται σενάριο εξόδου της Ελλάδας από το ευρώ ο Πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Κεντρικής Τράπεζας Μάριο Ντράγκι ανέφερε εμφατικά ότι "είνα συνήθης πρακτική στην ΕΚΤ οι ερευνητές - κινδύνου της να εξετάζουν όλους τους κινδύνους που μπορούν να υπάρξουν, αυτοί είναι η δουλειά τους».Επιβεβαιώνει έτσι τα σενάρια για προετοιμασία των επιλεγόμενων θεσμών σε ενδεχόμενο Grexit. Υπενθυμίζεταιεδώ ότι όπως δημιεύσαμε και εμείς, από το 2012 η Τράπεζα της Ελλάδος επεξεργάζεται σενάρια εξόδου από το ευρώ.

Σόρος: Οι πιθανότητες να βγει η Ελλάδα απο το ευρώ είναι σήμερα 50%


Ο πολυσυζητημένος και απρόβλεπτος δισεκατομμυριούχο επενδυτής Τζορτζ Σόρος, που και στο παρελθόν έχει ταχθεί υπερ της Ελλάδας απο το ευρώ, ανέφερε σε ευνέντευξή του στο Bloomberg ότι οι πιθανότητες εξόδου της Ελλάδας απο το ευρώ είναι σήμερα της τάξης του 50%. Λάτρης των άμεσων αποφάσεων και των λογικών επαγωγών, ο ίδιος, τόνισε πως  επισήμανε: «αυτή τη στιγμή έχουμε να κάνουμε ένα παιχνίδι ήττας για όλους και το καλύτερο που θα μπορεί να συμβεί πραγματικά είναι να υπάρξει μια μεσοβέζικη λύση. Ωστόσο, οι πιθανότητες για την Ελλάδα να αποχωριστεί το ευρώ είναι 50-50. Η Ελλάδα είναι μια μακρά, φοβερή μάστιγα και όλες οι πλευρές, από την αρχή, την κακομεταχειρίστηκαν».

To 1821 του κυρίου Αριστείδη Μπαλτά


Των Γιώργου Καραμπελιά και Νικόλα Δημητριάδη
Ο νέος υπουργός Εθνικής Παιδείας, Αριστείδης Μπαλτάς, εξέδωσε μια ανακοίνωση προς τους καθηγητές των σχολείων, ενόψει της επετείου της 25ης Μαρτίου. Φοβούμενος μήπως η επέτειος φέρει «πλήξη» στους μαθητές, επεχείρησε να της προσδώσει ένα νέο νόημα. Και κατέληξε… στον Θάνο Βερέμη και τη θλιβερή σειρά «1821: η γέννηση ενός έθνους» του Σκάι.
Ο κύριος Μπαλτάς προσπάθησε να διασκεδάσει την πλήξη των μαθητών υποστηρίζοντας ότι η ελληνική Επανάσταση υπήρξε… ένα «τέκνο του Διαφωτισμού», ότι ζήτησε ισότητα, αδελφότητα και ελευθερία, ότι ήρθε σε ρήξη με την αυτοκρατορική και θεολογική τάξη του Μεσαίωνα (την «καθαγιασμένη καθεστηκυία τάξη»), ότι ο στόχος της ήταν, όχι βέβαια η εθνική απελευθέρωση αλλά η πολιτειακή αλλαγή… Να φύγει ο Σουλτάνος, δηλαδή, για να κυβερνήσει ο… «κυρίαρχος λαός»…
Κλασικός αστικός φιλελευθερισμός, λοιπόν, πασπαλισμένος με ολίγον πολυπολιτισμό και ανεκτικότητα (ως απαραίτητα, πλέον, συμπληρώματα του πρώτου). Είναι λογικό, πως, θέτοντας το '21 σε ένα τέτοιο πλαίσιο, το μοναδικό παράλληλο γεγονός που θα μπορούσε να σκεφτεί ο κύριος Μπαλτάς ήταν η αμερικανική Επανάσταση. Το ίδιο, δηλαδή, που συνέβη και με τον κύριο Βερέμη, ο οποίος εμπνεύστηκε τη σειρά του Σκάι από την «αμφιλεγόμενη» αμερικανική ταινία «Birth of a nation»…
Υποθέτουμε πως ο κύριος Αριστείδης βρέθηκε μπροστά σε ένα δίλημμα. Είτε να εκφράσει ανοιχτά τις απόψεις των ιδεολογικών «συντρόφων» του και να καταγγείλει το '21 ως μία επίθεση αιμοσταγών καθυστερημένων τσομπάνων ενάντια στην ανεκτική πολυπολιτισμική οθωμανική Αυτοκρατορία (κάτι το απαγορευτικό, καθότι είναι πλέον κυβέρνηση), είτε να μιλήσει για το πραγματικό '21 του λαού: το '21 της κλεφτουριάς, του Ρήγα και του Υψηλάντη, του κλήρου, το '21 των δημοτικών τραγουδιών και των θρήνων της Άλωσης (επίσης απαγορευτικό, καθότι είναι ύποπτο κρυπτοεθνικισμού). Το '21 που συνέχιζε την επανάσταση του Διονύσιου Σκυλόσοφου, το 1610, τα Ορλωφικά, το 1770, τον Λάμπρο Κατσώνη, το 1792, την κλεφτουριά και τους Σουλιώτες, τους οποίους βέβαια δεν τολμά καν να αναφέρει για να μη δυσαρεστήσει τη φίλη του, κυρία Ψιμούλη (αυτή που θεωρούσε τις Σουλιώτισες συνωστισμένες στο Ζάλογγο). Μπροστά σε αυτό το τρομακτικό ιδεολογικό δίλημμα, προτίμησε το ασφαλές λιμάνι του φιλελεύθερου αστικού καθωσπρεπισμού. Διαφωτισμός, ευρωπαϊσμός, δημοκρατία, ανεκτικότητα. Ρίχνει και τη φράση «we the people» και καθαρίσαμε. Θα μπορούσε να κλείσει το κείμενό του με την ατάκα του Θάνου Βερέμη: «Το '21 ήταν ένα εκσυγχρονιστικό γεγονός», ώστε να καταστήσει πιο ξεκάθαρες τις πολιτικές συνεπαγωγές της ανακοίνωσής του.
Και όμως, οι άνθρωποι που τότε ήρθαν σε επαφή με τον ευρωπαϊκό Διαφωτισμό, όπως ο Ρήγας, τον οποίο αναφέρει, δεν έμειναν απλοί αντιγραφείς των ιδεολογικών ρευμάτων της Ευρώπης αλλά επιχείρησαν να τα συνθέσουν με την ελληνική παράδοση. Δεν έδωσαν στην Επανάσταση μόνο κοινωνικό ή μόνο εθνικό περιεχόμενο, αλλά και τα δύο ταυτόχρονα. Δεν περίμεναν να διώξουν τον Σουλτάνο για «να γίνουν λαός».
Ήταν ήδη λαός και έθνος από τα χρόνια του Βυζαντίου και στις κοινότητες της Τουρκοκρατίας. Το ελληνικό έθνος δεν γεννήθηκε το 1821, όπως μας λέει ο κύριος Αριστείδης σε μια κυριολεκτικώς σκανδαλώδη συνηγορία του με το εθνομηδενιστικό ρεύμα. Διαβάζουμε στην εγκύκλιο του: «Όπως και με το πρώτο Σύνταγμα της Αμερικής, έτσι και τώρα, με το πρώτο σύνταγμα της επαναστατημένης Ελλάδας, ένας λαός ή ένα έθνος εγκαινιάζει την ύπαρξή του» (sic!).
Έτσι λοιπόν, το ελληνικό έθνος εγκαινιάζει την ύπαρξή του με την επανάσταση! Αυτά τα ακραία εθνομηδενιστικά μας προτείνει ο υπουργός Παιδείας «και θρησκευμάτων», κύριος Μπαλτάς.
Επί πλέον, αν ήθελε να αποφύγει «εθνικολαϊκές», όπως τις λένε οι φιλελεύθεροι, αναφορές στο 1821 και να αναφερθεί στη «διεθνιστική» του διάσταση, θα μπορούσε, αντί για τις Η.Π.Α., να αναφερθεί στη χώρα των απελεύθερων σκλάβων, Αϊτή, που πρώτη στον κόσμο αναγνώρισε επίσημα το νέο ελληνικό κράτος και έστειλε εθελοντές να πολεμήσουν στην Ελλάδα. Θα μπορούσε να υπενθυμίσει πως το νέο αυτό κράτος έδωσε πολιτικό άσυλο σε όλους τους διωκόμενους επαναστάτες του 1848. Θα μπορούσε να κάνει μία σύνδεση με άλλα εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα, όπως, στη γειτονιά μας, των Κούρδων. Να συνδέσει το Μεσολόγγι με το Κομπάνι. Όχι την Αθήνα με την Ουάσιγκτον.
Γιατί όμως δεν συγκρίνει την ελληνική Επανάσταση ούτε καν με τη Γαλλία ή τη γαλλική επανάσταση, όπως έκαναν μέχρι τώρα οι φίλοι του; Όχι μόνο διότι δείχνει ιδιαίτερη αγάπη στους Αμερικανούς, και είναι μία ακόμα ευκαιρία να τους γλείψει, αλλά διότι βέβαια και στη Γαλλία προϋπήρχε αδιαμφισβήτητα ο γαλλικός λαός και το γαλλικό έθνος, ενώ στην Αμερική μόλις συγκροτούνταν αυτό από ένα πλήθος μεταναστών. Έτσι λοιπόν, το παλαιότερο έθνος της Δύσης, οι Έλληνες, ταυτίζεται με το νεώτερο, τους Αμερικανούς! Και η επανάσταση του παλιότερου έθνους ταυτίζεται με εκείνη του νεώτερου.
Στο κάτω-κάτω της γραφής, καθ' ότι υπουργός Εθνικής Παιδείας, θα μπορούσε να κλείσει την επιστολή του με τη φράση του Πατροκοσμά του Αιτωλού:
Χρέ­ος ἔ­χουν ἐ­κεῖ­νοι ὁ­ποῦ σπου­δά­ζουν, να μὴ τρέ­χουν εἰς ἀρ­χον­τι­κὰ καὶ αὐ­λὰς με­γά­λων καὶ να μα­ται­ώ­νω­σι τὴν σπου­δὴν τους, δι­ὰ νὰ ἀ­πο­κτή­σουν πλοῦ­τον καὶ ἀ­ξι­ώ­μα­τα, ἀλ­λὰ νὰ δι­δά­σκω­σι μά­λι­στα τὸν κοι­νὸν λα­όν, ὁ­ποῦ ζῶ­σι μὲ πολ­λὴν ἀ­παι­δευ­σί­αν καὶ βαρ­βα­ρό­τη­τα.
Κο­σμᾶς Αἰ­τω­λὸς*
Μια τέτοια παραίνεση θα ήταν ιδιαίτερα ταιριαστή στις σημερινές συνθήκες της παρακμής που βιώνουμε και σίγουρα πιο χρήσιμη στους νέους μαθητές από το «we the people» του αμερικάνικου Συντάγματος…
Πηγής press.gr,από το κείμενο του Γιώργου Καραμπελιά, «Η παράδοση του λαϊκού φωτισμού και ο Κοσμάς ο Αιτωλός», δημοσιεύτηκε στον νέο Ερμή τον Λόγιο τ.11.

Η Ελληνική Επανάσταση και ο απελευθερωτικός αγώνας, 1821-1832: Ένα ιστορικά μνημειώδες επίτευγμα


Θωμάς Γρατσίας ( επιμέλεια)
Από το βιβλίο του Χαράλαμπου Παπασωτηρίου «Ο Αγώνας γιά την Ελληνική Ανεξαρτησία, Πολιτική και Στρατηγική των Ελλήνων και της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας 1821-1832» (1).« Η Επανάσταση του 1821 οδήγησε σε μία πάλη  μεταξύ δύο αντιπάλων θελήσεων που είχαν αλληλοαποκλειόμενους στόχους. Οι Έλληνες επεδίωκαν την απελευθέρωση του Ελληνισμού από την οθωμανική κυριαρχία και τη δημιουργία ενός ανεξάρτητου και κυρίαρχου ελληνικού κράτους.
 Ο Σουλτάνος Μαχμούτ Β΄επεδίωκε την καταστολή της Επανάστασης και την επιστροφή στην πλήρη εδαφική και πολιτική ακεραιότητα της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας, όπως αυτή υφίστατο πρίν το ξέσπασμα της Επανάστασης.Οι αντιμαχόμενοι δεν επεδίωκαν να εξασφαλίσουν  μέσω των πολεμικών επιχειρήσεων διαπραγματευτικά στοιχεία γιά μιά ευνοϊκή συμβιβαστική ειρήνη. Αντίθετα, και ιδίως όσον αφορά την ελληνική πλευρά, ο πόλεμος ήταν ολοκληρωτικός, με την έννοια ότι ο Μαχμούτ Β΄επεδίωκε τον πλήρη αφανισμό του ελληνικού κινήματος γιά ανεξαρτησία.

Το γήπεδο της ΑΕΚ στη Νέα Φιλαδέλεφια και οι άλλες επιλογές

Πολλοί φίλοι μεταξύ σοβαρού και αστείου με ασκούν κριτική ότι ασχολούμαι μονότονα με οικονομικά και πολιτικά θέματα και ειδικότερα με το ζήτηαμ ευρώ ή δραχμή. Γι΄αυτό, δημοσιέυω σήμερα μια ενδιαφέρουσα προσέγγιση του Βαγγέλη Αρναούτογλου για το γήπεδο της ιστορικής ομάδας της ΑΕΚ, που η άνοδός της στην Α Εθνική θα προσδώσει, αν μη τι άλλο περισσότερο ενδιαφέρον στο πρωτάθλημα ποδοσφαίρου. 'Οπου ακόμα και οι λογικοί φίλοι του Ολυμπιακού έχουν βαρεθεί να βλέπουν την ομάδα τους, να το μονοπωλεί και όχι μόνο. Όπως γράφει ο Βαγγέλης Αρναούτογλου στην Sport 24, η ΑΕΚ ταλαιπωρείται μέσα στο φαύλο κύκλο της αφιλόξενης πια Νέας Φιλαδέλφειας. Και πλέον καλείται να δει και τη ζωή της έξω από αυτή. Γήπεδα χτίζονται και αλλού, αρκεί να υπάρχουν διάθεση, αποφασιστικότητα και χρήματα!

24 Μαρ 2015

Τόμας Μάγερ : Η Ελλάδα πρέπει να καταφύγει στη λύση του διπλού νομίσματος


Ο πρώην επικεφαλής  της Deutsche Bank, o Γερμανός κορυφάιος οικονομολόγος Τόμας Μάγερ, υποστηρίζει, όπως και ο συμπατριώτης του Χανς Βέρνερ Ζιν  ότι η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει διπλό νόμισμα. Να κρατήσει το ευρώ για να αποπληρώνει τα δάνεια της χώρας, αλλά συγχρόνως να εισαγάγει και το «ελληνικό ευρώ» για εσωτερική κατανάλωση, που θα αυξήσει τη ρευστότητα και την ανταγωνιστικότητα της χώρας.Σε υνέντευξή του στην Ελένη βαρβιτσιώτη στην Καθημερινή της Κυριακής της 22/3/2015 αναφέρει τα εξής :
Ο πρώην επικεφαλής  της Deutsche Bank, o Γερμανός κορυφάιος οικονομολόγος Τόμας Μάγερ, υποστηρίζει, όπως και ο συμπατριώτης του Χανς Βέρνερ Ζιν  ότι η Ελλάδα πρέπει να αποκτήσει διπλό νόμισμα. Να κρατήσει το ευρώ για να αποπληρώνει τα δάνεια της χώρας, αλλά συγχρόνως να εισαγάγει και το «ελληνικό ευρώ» για εσωτερική κατανάλωση, που θα αυξήσει τη ρευστότητα και την ανταγωνιστικότητα της χώρας.Σε υνέντευξή του στην Ελένη βαρβιτσιώτη στην Καθημερινή της Κυριακής της 22/3/2015 αναφέρει τα εξής :

Τα έξι εναλλακτικά σενάρια για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας

Τα έξι  εναλλακτικά σενάρια για τις πολιτικές εξελίξεις στη χώρα μας
Θεόδωρος Κατσανέβας
Ύστερα από την συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλες με τους «Εταίρους» μας στις 19/2/2015 και του ίδιου προσωπικά με την Αγκέλα Μέρκελ στο Βερολίνο στις 23/3/2015 και τα άχρωμα σχετικά ανακοινωθέντα που ακολούθησαν τις συναντήσεις αυτές, το μέλλον της πατρίδας μας φαίνεται άδηλο και αβέβαιο όσο ποτέ. Ζούμε δραματικές στιγμές. Οι αποφάσεις που θα παρθούν, τα επερχόμενα γεγονότα που θα συμβούν, θα σηματοδοτήσουν την πορεία της χώρας για το άμεσο και το μακρινό μέλλον. Τα ακόλουθα έξι σενάρια,από τα πέντε που είχαμε παραθέσει λίγες μέρες πριν, διαφαίνονται στον ορίζοντα για τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις. 
1."Κολοτούμπα" ( Προσαρμογή στις απαιτήσεις του Βερολίνου) 
Το πρώτο αλλά όχι κατ΄αναγκη το επικρατέστερο, είναι να υπάρξει σταδιακή υποχώρηση της ελληνικής κυβέρνησης στις αυστηρές απαιτήσεις των Βρυξελών που υπαγορεύονται από το Βερολίνο. Η περίφημη «κολοτούμπα» που ως όρος χρησιμοποιείται πλέον και από διεθνή  ΜΜΕ  ( ! ), θα συνοδευτεί από επικοινωνιακή επίθεση μιας εικονικής πραγματικότητας ότι, δήθεν επιτεύχθηκε ένας έντιμος συμβιβασμός προς όφελος της χώρας μας. Στην πράξη, το μνημόνιο και οι επαχθείς του όροι θα συνεχίσουν να υφίστανται στην πλειοψηφία τους, με μερικές τροποποιήσεις που δε θα αλλάζουν την ουσία. Ο φαύλος κύκλος της ύφεσης και της λιτότητας θα συνεχίσει  την τραγική της πορεία. Αυτό θα φανεί στο άμεσο μέλλον, με συνέπεια τη σύντομη αποκαθήλωση των προσδοκιών που έχουν εναποθέσει οι ψηφοφόροι στον ΣΥΡΙΖΑ, την πτώση ή τη διάσπασή και την υποκατάστασή  του με δουλόφρονα κυβερνητικά σχήματα.

2. Αργός θάνατος
Το δεύτερο σενάριο είναι μια παραλλαγή του πρώτου που ενισχύθηκε απο την πολύωρη συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα με την Αγκέλα Μέρκελ στο Βερολίνο στις 23/3/2015. Οι άχρωμες δηλώσεις μετά τη συνάντηση  και το όλο περιρρέων κλίμα, δείχνει μέχρι σήμερα τουλάχιστον ότι, δεν υπάρχουν ριζικές αλλαγές στις θέσεις των δύο πλευρών. Επιβεβαιώθηκε λεκτικά η εμμονή και των δύο πλευρών για την ανάγκη παραμονής της χώρας στο πλευρό, αλλά δεν ειπώθηκε πως θα γίνει αυτό αν δεν υπάρχουν συγκεκριμένες παραχωρήσεις από τις δύο πλευρές. Έτσι η αβεβαιότητα, ο χειρότερος εχθρός της οικονομίας παραμένει και η η χώρα θα συνεχίσει να σέρνεται μέσα στη μπαίνοντας στην ατέρμονη και τρομακτική διαδικασία του αργού θανάτου. Η καθυστέρηση στη λήψη απόφασης είναι χειρότερη από τη λήψη μιας κακής απόφασης. Αλίμονο αν αυτός ο αργός θάνατος είναι μακρύς.

3) Υποχώρηση του Βερολίνου με βελτιωμένες παραχωρήσεις 
Το δεύτερο σενάριο είναι μια παραλλαγή του πρώτου. Υπό την πίεση των ΗΠΑ κυρίως, το Βερολίνο θα υποχωρήσει μερικώς και  θα δεχτεί παραχωρήσεις για  υλοποίηση μεγάλου μέρους του προγράμματος του ΣΥΡΙΖΑ, σε συνδυασμό με σημαντική υποβοήθηση της χώρας μας στις χρηματοδοτικές και δανειακές της ανάγκες. Το σενάριο αυτό θα επέτρεπε στο ΣΥΡΙΖΑ να το παρουσιάσει ως επιτυχία  και να πορευτεί μέσα από συμπληγάδες για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα. Κάτι τέτοιο όμως, είναι μάλλον απίθανο να γίνει αποδεκτό από την κυβέρνηση Μέρκελ-Σόϊμπλε γιατί ανατρέπει όλη τη μέχρι τώρα πολιτική της, πλήττει ανεπανόρθωτα  τις συμμαχικές-υποτακτικές της κυβερνήσεις και σε τελική ανάλυση, ανοίγει το δρόμο για την ανατροπή της. Επί πλέον, η συνέχιση της παραμονής μας στο σκληρό ευρώ, παρ' όλη την ποσοτική του χαλάρωσή πρόσφατα, δεν πρόκειται να μας βγάλει από τα σημερινά αδιέξοδα, αφού έχουμε περιπέσει σε περιδίνηση και μη αναστρέψιμης ύφεσης.

4.Ατύχημα ( Άναρχο Grexit λόγω έλλειψης ρευστότητας- Graccident)
Το τρίτο σενάριο, της εξόδου λόγω ατυχήματος, του  Graccident όπως αποκαλείται, είναι η άτακτη έξοδος της χώρας από την ευρωζώνη όπου θα οδηγηθούμε λόγω έλλειψης ταμειακών διαθεσίμων σε ευρώ από το κράτος και τις τράπεζες, με συνακόλουθη τη  στάση πληρωμών στο εσωτερικό και το εξωτερικό της χώρας. Πρόκειται για το χειρότερο σενάριο, γιατί θα οδηγήσει σε πανικό με απρόβλεπτες συνέπειες, χωρίς να αποκλείεται η άμεση πτώση της κυβέρνησης, η δημιουργία υπάκουου κυβερνητικού σχήματος στις Βρυξέλες, με  παράδοση άνευ όρων στις πιο σκληρές απαιτήσεις του Βερολίνου. Προσωπικά φοβάμαι ότι το σχέδιο ενός Graccident βρίσκεται μέσα στους σχεδιασμούς του Βερολίνου και αυτό διαφαίνεται, εκτός των άλλων,  από την  πρόσφατη ποσοτική χαλάρωση-υποτίμηση του ευρώ που αποφάσισε η Ευρωπαϊκή Κεντρική Τράπεζα.

5.Ολική ρήξη ( έξοδος από τη ευρώ και την ΕΕ και ένταξη σε Ρωσια και BRICS)
Το τέταρτο σενάριο είναι αυτό της ολικής ρήξης με την ευρωζώνη και πιθανώς και με την Ευρωπαϊκή  Ένωση και την υπαγωγή της Ελλάδας στην πολιτική και οικονομική ομπρέλα της Ρωσίας και της αναπτυξιακής τράπεζας των BRICS ( Ρωσία, Κίνα, Ινδία,Βραζιλία, Νότια Αφρική ).Το σενάριο αυτό είναι αναμφίβολα επικίνδυνο και κινείται στην κόψη του ξυραφιού, αφού ανατρέπει τις συμφωνίες της Γιάλτας με το δεδομένο ότι η Ελλάδα ανήκει στη δύση. Όμως, η Γιάλτα έχει έτσι και αλλιώς αναιρεθεί ύστερα από τη διάλυση της παλαιότερα κραταιάς Σοβιετικής Ένωσης και την υπαγωγή πολλών χωρών από την ομπρέλα της ανατολής σε αυτήν της δύσης. Γεγονός είναι ότι, οι σημερινές γεωπολιτικές ισορροπίες δεν είναι σταθερές και όλα είναι πιθανά, έστω και αν φαίνονται απίθανα και τρομάζουν. 

6.Βελούδινο διαζύγιο ( Προσωρινό Grexit με διπλό νόμισμα)
Το πέμπτο σενάριο είναι αυτό του βελούδινου διαζύγιου, της συντεταγμένη προσωρινής εξόδου της χώρας από το ευρώ (Grexit) και της επανένταξής της αργότερα, όταν ανακτηθεί η ανταγωνιστικότητα της και υπάρξουν οι κατάλληλες συνθήκες. (Το αποκαλούμε Greeback). Η μετάβαση στη δραχμή, με νοικοκύρεμα και αναπτυξιακή κατεύθυνση της οικονομίας, μπορεί να συνυπάρξει με τη χρήση του ευρώ, μια πρακτική που λειτουργεί σε πολλές χώρες της ΕΕ αλλά και εκτός αυτής, όπως μεταξύ άλλων, η Πολωνία, Τσεχία, Βουλγαρία, Ρουμανία, Τουρκία, Ισραήλ, κλπ. Την έξυπνη αυτή πρόταση επανέφερε στο προσκήνιο ο Χανς Βέρνερ Ζιν, ο κορυφαίος Ευρωπαίος, Γερμανός οικονομολόγος και πρώην σύμβουλος της Καγκελαρίου  Μέρκελ. Με το προσωρινό Grexit, θα αποφευχθεί το φαινόμενο ντόμινο που μπορεί να οδηγήσει στη διάλυση της ευρωζώνης, κάτι που το Βερολίνο δεν πρόκειται να δεχτεί τουλάχιστον σήμερα. Αλλιώς τα προκεχωρημένα φυλάκια των υποτακτικών του κυβερνήσεων στο νότο και αλλού θα σαρωθούν από τις εσωτερικές τους αντιπολιτεύσεις. Το σενάριο αυτό που αποτελεί και την πλέον ανώδυνη  και αποτελεσματική λύση, ίσως θα πρέπει να συνδυαστεί με τη διενέργεια δημοψηφίσματος.

Άδηλο και ρευστό μέλλον
Με δεδομένη  τη μεγάλη διεθνή πολιτικοικονομική ρευστότητα, το μέλλον των παγκόσμιων  γεωπολιτικών ισορροπιών είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθεί σήμερα και μόνο σχετικές εναλλακτικές εικασίες μπορούν να γίνουν. Υπενθυμίζεται ότι,  κανείς δεν προέβλεπε τη διάλυση του πανίσχυρου Σοβιετικού μπλοκ και τις γεωπολιτικές ανακατατάξεις που ακολούθησαν. Οι ΗΠΑ φυσικά και δε θα προωθούσαν τις  «ανοιξιάτικες» εξεγέρσεις στον Αραβικό κόσμο, αν μπορούσαν να δουν τις μετέπειτα εξελίξεις με την κορύφωση του Μουσουλμανικού φονταμελισμού και τα φαινόμενα τύπου ISIS. Οι περίφημες εταιρείες αξιολόγησης δεν προέβλεψαν την παγκόσμια οικονομική κρίση του 2008. Οι ελάχιστες εξαιρέσεις μεμονωμένων οικονομολόγων που έκαναν παρόμοιες δυσοίωνες  εκτιμήσεις, μοιάζουν κάπου με τις προβλέψεις των αστρολόγων που όταν δικαιώνεται η μία στις δέκα, θριαμβολογούν, αλλά λησμονούν την αποτυχία τους στις άλλες εννέα. 

Από τα ως άνω σενάρια, είναι πολύ δύσκολο να προβλεφθεί σε ποιο απ' όλα θα καταλήξουμε. Το πρώτο,η ¨κολοτούμπα" ,το τρίτο,η υποχώρηση του Βερολίνου,  και το πέμπτο, η ολική ρήξη,είναι μάλλον απίθανο να συμβούν. Το δεύτερο, ο αργός θάνατος, είναι αυτό που βιώνουμε σήμερα και η ισχυρή πιθανότητά του να συνεχιστεί θα είναι μοιραία για την οικονομία της χώρας. Το τέταρτο, το ατύχημα,είναι αυτό που θα προτιμούσε το Βερολίνο και επιθυμούν οι περισσότερες σημερινές κυβερνήσεις των "Εταίρων" μας, όπως φαίνεται, εκτός των άλλων, από τις πολλές σχετικές δηλώσεις εκπροσώπων τους. Πρόκειται για ένα καταστροφικό για τη χώρα μας σενάριο και αν η κυβέρνηση δεν έχει προβλέψει την αντιμετώπισή του, οι ευθύνες της θα είναι τεράστιες. Το έκτο, το βελούδινο διαζύγιο της προσωρινής εξόδου  από το ευρώ με διπλό νόμισμα, είναι το πλέον εφικτό, εφαρμόσιμο και κοινά αποδεκτό σενάριο για πολύπλευρους πολιτικούς και οικονομικούς λόγους.

Επειδή δε διεκδικούμε φήμη "αστρολόγων", παραθέτουμε όλα τα πιθανά αυτά σενάρια με την ελπίδα και την προτροπή να εφαρμοστεί η καλύτερη δυνατή επιλογή. Επειδή τα "μελλούμενα δεν τα γνωρίζουν οι άνθρωποι αλλά μόνον  οι Θεοί" όπως θα έλεγε ο Καβάφης, η κυβέρνηση οφείλει να έχει έτοιμες εναλλακτικές λύσεις για όλα αυτά τα εναλλακτικά σενάρια χωρίς να τις κοινολογεί φυσικά. Αλίμονό αν συμβαίνει το αντίθετο.