Η ανάγκη για ένα Ενιαίο Αντιμνημονιακό Μέτωπο πέρα απο την αριστερά,το κέντρο,τη δεξιά

Του Δημήτρη Βάρου

Στον θεάρεστο καπιταλιστικό κόσμο, ο ρόλος των πολιτικών είναι ένας: Να εξαπατούν τον λαό τους ώστε να αποδέχεται ευχαρίστως μέτρα που είναι εις βάρος του και υπέρ του κεφαλαίου, θεωρώντας ότι αυτό είναι «καλό για την πατρίδα». Γι αυτό και οι πλέον «ψαγμένοι» έχουν την απόλυτη πεποίθηση πως αν οι εκλογές μπορούσαν στ’ αλήθεια να αλλάξουν κάτι θα ήταν παράνομες.

Η μακρά αποσύνθεση του παλιού, η οδυνηρή γέννηση του νέου

Του Γιώργου Καραμπελιά

Παρουσιάζουμε ένα πρόσφατο σημαντικό άρθρο του Γιώργου Καραμπελιά από το Άρδην, με μια εξαιρετική ανάλυση για τη συστηματική αποδόμηση της έννοιας της πατρίδας και την επικράτηση του εθνομηδενισμού. Δύο δικές μας παρατηρήσεις. Ο Γ.Κ. αντιπαρέρχεται το ρόλο της ευρωζώνης ως όπλο του εθνομηδενισμού, ενώ η πρότασή του για αποχή, θυμίζει τις μηδενιστικές απόψεις του ΚΚΕ που ο ίδιος αντιμάχεται. Ολόκληρο το άρθρο παρατίθεται ποιο κάτω.

Ένα ερώτημα που επανέρχεται διαρκώς από πολλούς, νεώτερους κυρίως αλλά και παλαιότερους, φίλους είναι το γιατί, μπροστά στην απόλυτη παρακμή του πολιτικού συστήματος, δεν έχει δημιουργηθεί ένα πολιτικό εγχείρημα ικανό να απαντήσει στις αγωνίες πολλών ανθρώπων. Και παρ’ ότι, πολλές φορές, έχουμε προσπαθήσει να εξηγήσουμε το γιατί, μοιάζει, εξαιτίας της επείγουσας ανάγκης για τη δημιουργία ενός νέου πολιτικού υποκειμένου, να μην καλύπτονται όσοι θέτουν επιτακτικά αυτό το ερώτημα. Γι’ αυτό και θα προσπαθήσω να δώσω εκ νέου μια απάντηση η οποία εμπεριέχει και καινούργια στοιχεία. Εξάλλου, έτσι θα προσπαθήσουμε να απαντήσουμε και σε γενικότερα ερωτήματα που τίθενται σχετικά με τη μεταπολίτευση και την περιοδολόγησή της.

Που οφείλονται τα οικονομικά αδιέξοδα της Ευρώπης και της διεθνούς οικονομίας ;

Ένα απο τα μεγαλύτερα σημερινά ερωτήματα είναι, πως εξηγείται στην εποχή μας της αλματώδους τεχνολογικής προόδου η διεθνής οικονομία και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή, για να μη μιλήσουμε για τη δύσμοιρη Ελλάδα, να πορεύονται πηδώντας από κρίση σε κρίση και σέρνονται σε καθεστώς συνεχούς ύφεσης.  Οι διάφοροι χρηματιστηριακοί αναλυτές, οι λεγόμενοι "ειδήμονες", συνέταιροι των golden boys, αναλίσκουν τόνους μελάνης σε βαρύγδουπες πολύπλοκες οικονομικές αναλύσεις που δεν καταλήγουν πουθενά.

Προσπαθούν όλοι να αλιεύσουν ψήφους απο τη μεγάλη δεξαμενή των υποστηρικτών της δραχμής

Προσπαθούν όλοι να αλιεύσουν ψήφους απο τη μεγάλοι δεξαμενοί των υποστηρικτών της δραχμής. ειδικότερα στο "μικροσκόπιο" των επιτελών του ΣΥΡΙΖΑ αλλά και των μικρότερων κομμάτων, που θέλουν να κερδίσουν από τις διαρροές, βρίσκονται οι δημοσκοπήσεις, που βλέπουν το φως της δημοσιότητας.Σύμφωνα με τις μέχρι τώρα μετρήσεις η Αριστερή Πλατφόρμα από την οποία "γεννήθηκε" η Λαϊκή Ενότητα είχε καταγραφή της τάξης του 12% στα ψηφοδέλτια του ΣΥΡΙΖΑ, ποσοστό που μεταφράζεται σε 300.000 ψήφους εκ των οποίων οι 200.000 φαίνεται πως δεν θα πάνε στο κόμμα της Κουμουνδούρου. Την ίδια στιγμή τα στελέχη του ΣΥΡΙΖΑ εξετάζουν τα ποιοτικά χαρακτηριστικά των μετρήσεων ώστε να προλάβουν διαρροές από κοινωνικές ομάδες, που θα μπορούσαν να στραφούν προς άλλα κόμματα.

Ρότσιλντ : «Ας μου επιτραπεί να εκδώσω και να ελέγξω το χρήμα του έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος θεσπίζει τους νόμους»

Του Σπύρου Λαβδιώτη

«Ας μου επιτραπεί να εκδώσω και να ελέγξω το χρήμα του έθνους και δεν με ενδιαφέρει ποιος θεσπίζει τους νόμους». Η επίκαιρη αυτή ρήση του παλαιού μεγαλοτραπεζότη 'Αρτσιμπαλντ Ρότσιλντ είναι επίκαιρη σ'ήμερα όσο ποτέ άλλοτε".Η διαδικασία με την οποία το χρήμα δημιουργείται στη σύγχρονη εποχή είναι πλήρως εσφαλμένως αντιληπτό από το ευρύ κοινό.

The succes story of Argentina and the case of Greece

Article by the Center of Economic Policy and Research

Published: 09 July 2015

As Paul Krugman reminds us Argentina recovered fairly quickly after it broke the link between its currency and the dollar. As he points out, the real disaster was in the period leading up to the break.

While many people have emphasized ways in which Argentina has advantages in this break relative to Greece, that was not a general perception at the time. The general story back at the end of 2001 and 2002 was that Argentina faced disaster.

For example, on January 1, 2002 we got this NYT piece headlined, "Argentina drifts leaderless as economic collapse looms."Here are the first three paragraphs:

Η Δραχμή και το Ενιαίο Αντιμνημονιακό Μέτωπο, από την αριστερά έως τη δημοκρατική δεξιά, είναι το ζητούμενο, είναι αυτό που δε θα αργήσει να έρθει

Επιμείναμε πάντα στην άποψη ότι το μνημόνιο και το ευρώ είναι αδιαχώρητοι Σιαμαίοι αδερφοί. Και ότι διαπραγμάτευση χωρίς εναλλακτική λύση και σχέδιο είναι προδιαγεγραμμένη να αποτύχει παταγωδώς. Ο Αλέξης Τσίπρας και ο Γιάνης Βαρουφάκης έπαιζαν πόκερ με ανοιχτά χαρτιά. Και ας λέει τώρα εκ των υστέρων ο τελευταίος ότι, είχε ετοιμάσει σχέδιο Grexit για διπλό νόμισμα. Ποτέ δεν πρόβαλλε κάτι τέτοιο. Επέμενε φορτικά στην επιλογή της παραμονή μας στον «ευρωπαράδεισο». Λέγοντας μια το ένα και μια το άλλο, σε ατέλειωτες ασύνδετες, ασυνάρτητες συνεντεύξεις και δηλώσεις του, έφτασε στο σημείο να υποστηρίξει ότι,, η επιστροφή στη δραχμή θα μας φέρει στη ...λίθινη εποχή. Οι Βαρουφάκειες παλινοδίες, τα ναρκιστικά καμώματα, οι ατέρμονες ανίερες και αδιέξοδες πολυλογίες δεν είχαν τέλος.