Ζισκάρ Ντεσταιν, λάτρης της Ελλάδας και ένθερμος «δραχμηστής»

 

Ο Ζισκάρ Ντεσταιν που έφυγε από την ζωή αυτές τις ημέρες, ήταν βαθύς γνώστης και θαυμαστής της αρχαιοελληνικής φιλοσοφίας και γραμματείας και πάνω απ’ όλα μέγας λάτρης της Ελλάδας. Είχε δηλώσει «Έλληνας» όπως και ότι «η Ευρώπη χωρίς την Ελλάδα θα ήταν ένα παιδί χωρίς πιστοποιητικό γέννησης». Στήριξε ενεργά την επαναφορά της

Τώρα όσο ποτέ είναι αναγκαία και εφικτή η μετάβαση στη δραχμή με πολιτική της εκπροσώπηση

Το 2018 ανατέλλει με ελπίδες ανατροπής της ευρωμνημονιακή κατοχής. Στο δημοψήφισμα του 2015 το 62%του ελληνικού λαού ψήφισε «όχι πάση θυσία στο ευρώ». Αλλά οι καθεστωτικοί κυβερνώντες με τη συμπαιγνία της κοινοβουλετικής  αντιπολίτευσης μετέτρεψαν το όχι σε ναι. Από το 2015 μέχρι σήμερα, η οικονομική κατάσταση της χώρας μας χειροτερεύει.συνεχώς. Η μεσαία τάξη εξοντώνεται. Οι Ελληνικές επιχειρήσεις καταστρέφονται. Ο κόσμος υποφέρει απο συνεχόμενη φτωχοποίησης. Σε όλες τις τελευταίες δημοσκοπήσεις σχετικά με το ευρώ, φανερές ή μυστικές, η  πλειοψηφία των ερωτηθέντων τοποθετούνται αρνητικά ενάντια στην ένταξή μας στην ευρωζώνη. Οι τελευταίες  δημοσκοπήσεις, που έχουν δημοσιευθεί πριν από το

Παρουσίαση βιβλίου για το εθνικό νόμισμα

Την Τρίτη 10 Οκτωβρίου στις 7μμ, μαζι  με τον Διονύση Χιόνη, τον Σπύρο Λαβδιώτη και τον Δημήτρη Αρναούτη, παρουσιάζουμε το βιβλίο του Μιχάλη Κάχρη "Η αναγκαία μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα"στο Πολεμικό Μουσείο ( αίθουσα Ρήγας Φεραίος), Ριζάρη 2

Γιατί ο «κακός» Σόϊμπλε επέμενε και επιμένει στο Grexit ;

                                                                                 

Ο «κακός» Σόϊμπλε είναι πλέον γνωστό ότι, υποστήριξε και υποστηρίζει το συντεταγμένο Grexit  με έκδοση της νέας δραχμής με  υποτίμησή της κατά  25% ( 1 δραχμή =  0,75 ευρώ). Για να υποστηριχθεί η  μη περαιτέρω υποτίμηση της, ο

Νομπελίστες οικονομολόγοι κατά του ευρώ

Το 1946, ο επιστημονικός συντάκτης των New York Times  William Lorens, κέρδισε το βραβείο Πούλιτζερ γιατί είχε δήθεν αποκαλύψει ότι, δεν υπήρχε ραδιενέργεια στις ισοπεδωμένες από την

Πρώτα σου επιτίθενται, μετά σε λοιδωρούν, μετά σε αγνοούν και στο τέλος τους νικάς

Ποιοι είναι στην πραγματικότητα οι αληθινοί συμμορίτες, αυτοί της δραχμής ή αυτοί του ευρώ; Ιδού οι απορία που δε θέλει και πολύ μυαλό για να απαντηθεί. Οι πραγματικές συμμορίες είναι αυτές που διαμοιράζονται, ασκούν και ελέγχουν την εξουσία, απολαμβάνουν τα οφέλη της με πλούτο και καλοπέραση και

Η κόλαση του ευρώ και οι καταστροφικές πρακτικές του καζίνο μετά-καπιταλισμού

Πρωτεύουσες καρτέλες

Η Ελλάδα εντάχθηκε  στη ζώνη του ευρώ τον Ιανουάριο του  2001, σε έναν υποτιθέμενο οικονομικό παράδεισο. Αλλά αποδείχτηκε ότι ήταν η κόλαση. Ζούμε σήμερα μια σύγχρονη ελληνική τραγωδία, όπως ποτέ πριν με τη δραχμή. Ναι, μέρος της ευθύνης οφείλεται στη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος. Αλλά το ίδιο σύστημα, υπήρχε και κατά τη διάρκεια των χρόνων της δραχμής. Η συστημική αρνητική επίδραση του ευρώ αποδεικνύεται,εκτός των

Η σωτήρια αποσύνδεση της δραχμής από τον κανόνα του χρυσού το 1932

Μέσα στη δίνη της παγκόσμιας οικονομικής ύφεσης,τον Απρίλιο του 1932,  η κυβέρνηση του Ελευθέριου Βενιζέλου αποφάσισε να εγκαταλείψει την πρόσδεση της δραχμής στον κανόνα του χρυσού που είχε οδηγήσει τη χώρα σε οικονομικό αδιέξοδο. Ήταν μια σωτήρια ενέργεια, παρ’ όλες τις αντιρήσεις των δανειστών και τις σχετικές μακροχρόνιες διαπραγματεύσεις για τη ρύθμιση του χρέους που συμφωνήθηκε πολύ αργότερα, το 1964, με ευνοϊκούς όρους για την Ελλάδα.

Το σημαντικό είναι ότι, ένα μόλις χρόνο μετά τον απεγκλωβισμό από τον κανόνα του χρυρού, το 1933, η ελληνική οικονομία επέστρεψε  στην αναάπτυξη και το 1936 η απασχόληση ανέρχεται στα προ της  κρίσης επίπεδα.

Κατά τη διάρκεια της μεταπολεμικής περιόδου, μετά και την υποτίμηση της δραχμής έναντι του δολαρίου κατά 50% το 1953, η ελληνική οικονομία αναπτύχθηκε αλματωδώς και συνέχισε να αυξάνεται με αυξομειώσεις μέχρι την ένταξή της στην ευρωζώνη και ειδικότερα μετά το 2008 όπου πέφτει στα Τάρταρα, χωρίς ελπίδα να ανακάμψει.

Αλλά ας γυρίσουμε πίσω στην εποχή του Βενιζέλου στις αρχές της δεκαετίας του 1930.Το οικονομικό επιτελείο της κυβέρνησης Βενιζέλου και η νεοσύστατη Τράπεζα της Ελλάδος επιχείρησαν να υπερασπιστούν την ισοτιμία της δραχμής – αρχικά με τη στερλίνα και μετά την αποχώρηση των Βρετανών από τον κανόνα του χρυσού, τον Σεπτέμβριο του 1931, με το αμερικανικό δολάριο. Ηταν η ίδια σφιχτή πολιτική –υπό τη στενή επιτήρηση της Δημοσιονομικής Επιτροπής της Κοινωνίας των Εθνών, της Διεθνούς Οικονομικής Επιτροπής (εν λειτουργία από το 1898) και της Τράπεζας της Αγγλίας– που, παρά τα βάρη της ενσωμάτωσης των προσφύγων της Μικράς Ασίας, είχε επιτρέψει τη θεαματική μείωση των επιτοκίων εξωτερικού δανεισμού της Ελλάδας.

Το κόστος δανεισμού είχε πέσει από το 14,3% (το 1923) στο 6,7% όταν εισήλθε στον βρετανικό κανόνα του χρυσού το 1928. Με τους ίδιους σχετικά ευνοϊκούς όρους συνέχισε να δανείζεται η χώρα ώς τα τέλη του 1930. Οι ξένοι πιστωτές το 1927 είχαν επιβάλει στην Αθήνα δημoσιονομικό κανόνα, βάσει του οποίου οι δημόσιες δαπάνες δεν έπρεπε να ξεπεράσουν το 28% του ΑΕΠ το 1929-30 και ο προϋπολογισμός έπρεπε μετά το έτος αυτό να είναι ισοσκελισμένος (βλ. τη μελέτη του νυν αναπληρωτή υπουργού Οικονομικών Γιώργου Χουλιαράκη και της Σοφίας Λαζαρέτου, με τίτλο «Deja Vu? The Greek Crisis Experience, the 2010s versus the 1930s», working paper 176 της Τράπεζας της Ελλάδος).

Τότε όμως,στα τέλη του 1930, η διεθνής κρίσηφτάνει και  στην Ελλάδα, με τη μορφή μαζικών πτωχεύσεων επιχειρήσεων και τραπεζικού πανικού. Η έξοδος της Βρετανίας από τον κανόνα του χρυσού ήταν το τελικό χτύπημα. Οι καταθέτες έσπευσαν να μετατρέψουν τις δραχμές τους σε χρυσό ή συνάλλαγμα. Η θεσμικά αδύναμη ιδιαίτερα έναντι της Εθνικής, Τράπεζα της Ελλάδος ,διαχειρίστηκε ανεπαρκώς το σοκ, με ξαφνικές αυξήσεις επιτοκίων τις οποίες ακολούθησαν ανεξήγητες μειώσεις.

Στις αρχές του 1932, ο Βενιζέλος, που απολάμβανε  τη στήριξη της αντιπολίτευσης για την πολιτική διατήρησης της σταθερής ισοτιμίας, μειώνει τους μισθούς των δημοσίων υπαλλήλων κατά 6%. Στη συνέχεια επισκέπτεται τη Ρώμη, το Παρίσι και το Λονδίνο,τις τρεις εναπομείνασες εγγυήτριες δυνάμεις του δανείου του 1898. Εκεί υπόσχεται ότι η Ελλάδα δεν θα προβεί σε μονομερείς ενέργειες. Παράλληλα, όμως, διαμηνύει πως οι αντοχές της οικονομίας έχουν εξαντληθεί και δεν υπάρχει δυνατότητα για περαιτέρω περικοπές ή αυξήσεις φόρων με δεδομένο ότι, ο κρατικός προϋπολογισμός ήταν πλεονασματικός τα τρία προηγούμενα χρόνια.

Τελικά, αποφασίζει να προχωρήσει στη στάση πληρωμών και στην αποσύνδεση της δραχμής-από τον κανόνα του χρυσού -ένα είδος Grexit- gegon;ow που οδήγησε στην ανάκαμψη της οικονομίας και τη σωτηρία της χώρας.

Το καταληκτικό συμπέρασμα από τον απεγκλωβισμό της χώρας μας από τον κανόνα του χρυσού και τη στάση πληρωμών το 1932, είναι ότι, η ελληνική οικονομία απαλλάχτηκε απο τη μέγγενη των χρεών και υποτιμώντας το εθνικό της νόμισμα, σε συνδυασμό με παράλληλα μέτρα δημοσιονομικής και νομισματικής πολιτικής, αναπτύχθηκε ικανοποιητικά έως και αλματωδώς για πολλές δεκαετίες. Μέχρις ότου μπήκε ξανά σε μια νέα ποιο σκληρή και απάνθρωπη νομισματική φυλακή. Αυτήν του γερμανικού ευρώ.

Υπάρχουν πολιτικοί που μπορεί να εμπιστευτούμε την μετάβαση στη δραχμή ;

Κατά την κρίσιμη περίοδο της μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα, στο τιμόνι της χώρας πρέπει να αναλάβουν άξιοι και έντιμοι κυβερνήτες που είναι αμόλυντοι από την Μνημονιακή εμπλοκή, έχουν μελετήσει και εκπονήσει ένα σωστό πρόγραμμα επιστροφής στο εθνικό νόμισμα, έχουν έντιμο πρότερο βίο, διαθέτουν διαχειριστικές δεξιότητες, αποτελεσματικότητα, αναπτυξιακό όραμα, με θέληση να πατάξουν την διαφθορά, την σπατάλη, την φοροδιαφυγή, στην πράξη και όχι μόνο στα λόγια.Έμπειρα

Πλειοψηφικό το ρεύμα της δραχμής και παραβίαση της αντιπροσωπευτικής δημοκρατίας

Το ρεύμα της δραχμής είναι τώρα πια πλειοψηφικό στη χώρα μας σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της MRB όπως και της Kapa Research, αλλά και διεθνών δημοσκοπήσεων όπως της Gallop, καθώς και αυτών από ιστοσελίδες. Φυσικά το ρεύμα αυτό θα ήταν συντριπτικά μεγαλύτερο, αν τα κεντρικά ΜΜΕ παραχωρούσαν έστω και ελάχιστο χρόνο παρουσίας σε σοβαρούς αναλυτές και καλούς γνώστες της ανάγκης και της θετικής προοπτικής για συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή.

Όπως είμαστε σε θέση να γνωρίζουμε, σε μια απέλπιδα προσπάθεια

Απάντηση στους 14 ευρώφιλους οικονομολόγους

Με το Grexit να βρίσκεται προ των πυλών η Καθημερινή της Κυριακής 19/2/2017, επιστράτευσε 14 Έλληνες οικονομολόγους για να καταστροφολογήσουν ενάντια στην ισχυρή πλέον πιθανότητα μετάβασης στη δραχμή. Η καλή εφημερίδα και το αδελφάκι της ο Sky, μόνο με μονόλογο μπορούν να τα βγάλουν πέρα στα επιχειρήματα της αντίθετης άποψης από Έλληνες οικονομολόγους όπως και από τους περισσότερους κορυφαίους διεθνείς οικονομολόγους που έχουν ασχοληθεί με το ίδιο θέμα.

Οι 14 οικονομολόγοι της Καθημερινής υποστηρίζουν ότι, «η έλλειψη ανταγωνιστικότητας της χώρας θα επιφέρει γρήγορα βαθιά

Το "πάση θυσία στο ευρώ" σκοτώνει τη χώρα.

Το "πάση θυσία στο ευρώ" σκοτώνει τη χώρα. Συντάξεις, μισθοί, φόροι, υγεία,πρόνοια και τώρα πια υφαρπαγή των σπιτιών μας.Η χώρα ανασκολοπείται,καίγεται, καταστρέφεται, ποδοπατείται.

Η ανεργία έχει φτάσει στα συννεφα, οι μισθοί και οι συντάξεις των 300-500 ευρώ είναι ο κανόνας. Η φοροκαταιγίδα χτυπά αλύπητα όλους, μισθωτούς,ελεύθερους επαγγελματίες, επιχειρηματίες,αγρότες. Χιλιάδες επιχειρήσεις κλείνουν ή δραπετεύουν στο εξωτερικό. Οι αυτοκτονίες αποτελούν καθημερινή πραγματικότητα. Πάνω απο 100.000 νέοι και νέες ξενιτεύονται κάθε χρόνο στα ξένα για μια μοίρα στον ήλιο.

Τα νοσοκομεία έχουν διαλυθεί, τα φάρμακα εξαφανίζονται. Τα κάυσιμα πανάκριβα λόγω τεράστιων φόρων έχουν γίνει απλησίαστα. Εκατοντάδες χιλιάδες οικογένειες δεν έχουν ρεύμα ή κάυσιμα για θέρμανση. Εκατοντάδες χιλιάδες πολίτες συντηρούνται με συσσίτια. Οι αποταμιεύσεις των Ελλήνων πολιτών, οι περιουσίες που συγκέντρωναν επι χρόνια τώρα, εξαϋλώνονται.

Η χώρα τελειώνει.Και όμως υπάρχουν ακόμα ευρωγενίτσαροι ινστρούκτορες που ψεκάζουν τους πολίτες για τη μοναδική επιλογή του "πάση θυσία στο ευρώ". Και το χειρότερο, υπάρχουν ακόμα ανόητοι ευεπίφοροι στο ψέκασμα που τους ακούνε. Δεν βλέπουν το δάσος αλλά παρατηρούν το δέντρο. Τους δείχνεις το φεγγάρι και βλέπουν το δάχτυλο. Δεν κοιτούν τα χάλια μας, τα χάλια τους, και λένε ότι άν γυρίσουμε στη δραχμή θα μπούμε στην κόλαση. Ενώ η σημερινή κόλαση για τους ανόητους αυτούς, είναι ένα ένα περαστικό αεράκι...

Εκπρόσωποι των ευρωραγιάδων και των ψεκασμένων, κυβέρνηση αξιωματική και αντιπολίτευση, μαζι με τα κομματίδια της διαπλοκής, τραγικοί, αλοίθωροι, καρεκλολάγνοι,δουλικοί, ευρωγενίτσαροι, εκπρόσωποι μιας χώρας εγκλωβισμένης σε παγίδας χρέους, ψελίζουν κορώνες αντίστασης ηρωϊκά και πένθιμα. Ρίχνουν τουφεκιές στον αέρα, έτσι για την τιμή των όπλων.

Αφού ο ελληνικός λαός δεν ξεσηκώνεται μαζικά απο την πολυθρόνα και δεν πετροβολά το "πάση θυσία στο ευρώ"και τους κατοχικούς εκπροσώπους του, πληρώνει πολύ ακριβά το μάρμαρο.Και θα το πληρώσει ακόμα πιο ακριβά αν δεν ξυπνήσει εγκαίρως. Γιατί αν συνεχιστεί η σημερινή τραγωδία, όπως πάμε, στο τέλος δεν θα υπάρχει κανένας εδώ για να τον πετροβολήσουμε. Η Ελλάδα τελειώνει. Την σκοτώνει η ευρωδουλεία, η ανοησία και η παραλυσία.

Οι κατοχικές δυνάμεις μας φαίνονται μεγάλες γιατί είμαστε σκυφτοί. Ας εγερθούμε.

Σήμερα, ύστερα από επτά χρόνια συνεχόμενης  και απέραντης φτωχοποίησης της χώρας μέσα στον «παράδεισο της ευρωζώνης», οφείλουμε επιτέλους να απαλλαγούμε από τις ανίερες, ατεκμηρίωτες, γελοίες φοβίες με τις οποίες μας βομβαρδίζει συστηματικά και σαρωτικά το κατεστημένο υπέρ του ευρώ και κατά του εθνικού νομίσματος, το οποίο χρησιμοποιούν οι 215 από τις 240 χώρες του κόσμου διεθνώς. Το κίνημα του ευρωσκεπτικισμού ενάντια στη γερμανοποίηση της Ευρώπης επεκτείνεται σήμερα σαρωτικά.

Οι πολίτες της Μ. Βρετανίας, αποφάσισαν με το Brexit την έξοδο της χώρας τους από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Προς την έξοδο από το ευρώ οδεύει η Ιταλία με εμπροσθοφυλακή το Κίνημα των Πέντε Αστέρων, ύστερα από την ήττα των συστημικών δυνάμεων στο δημοψήφισμα της 5ης Δεκεμβρίου. Η ήττα της Χίλαρυ Κλίντον σηματοδοτεί την ανάσχεση αν όχι την ανατροπή της παγκοσμιοποίησης και την ενδυνάμωση των εθνών-κρατών. 

Η άνοδος του Ντ. Τράμπ στις ΗΠΑ με προοπτική την προσέγγισή του με τη Ρωσία του Πούτιν, υποβαθμίζει τη γεωπολιτική σημασία της Γερμανίας ως προκεχωρημένου φυλάκιου της δύσης απέναντι στη Ρωσία. Ο Ντ. Τράμπ, σε αντίθεση με τους Ομπάμα-Κλίντον, κάθε άλλο παρά φαίνεται να συμπαθεί την ευρωζώνη που τη θεωρεί ότι, εξυπηρετεί τα συμφέροντα της Γερμανίας. Και όπως έχει δηλώσει, η Ελλάδα πρέπει να φύγει από το ευρώ και να επιστρέψει στο εθνικό της νόμισμα. Είναι φανερό πως δεν πρόκειται να παρέμβει όπως έκανε ο προκάτοχός του Ομπάμα, με τη βοήθεια του απερχόμενου από την προεδρία της Γαλλίας Φρανσουά Ολάντ, για να παραμείνουμε στην ευρωζώνη. Τον Ιούλιο η χώρα μας πρέπει να καταβάλλει 6,3 δις ευρώ και 11,3 δις ολόκληρο το χρόνο. Είναι δυνατόν να τα καταφέρει χωρίς τη στήριξη της Ουάσιγκτον ;

Οι Σουηδοί, Δανοί, Τσέχοι, Ούγγροι, Ρουμάνοι, Βούλγαροι αρνούνται να συζητήσουν την ένταξή τους στο ευρώ. Η εναντίωση στην παγκοσμιοποίηση και η άνοδος του ευρωσκεπτικισμού στην Ιταλία, Γαλλία,Ολλανδία, Ισπανία, Αυστρία, Πορτογαλία, Πολωνία, Φιλανδία, σε όλες τις ευρωπαϊκές χώρες, ακόμα και μέσα στη Γερμανία, δείχνει ότι το ρολόι της ιστορίας αλλάζει κατεύθυνση. Όσο και αν το κρύβουν τα ΜΜΕ, οι περισσότεροι διεθνείς διαπρεπείς οικονομολόγοι και αναλυτές όλων των πολιτικών αποχρώσεων συντάσσονται, περισσότερο ή λιγότερο, με τη δική μας πρόταση για το Grexit.

Η  πρότασή μας αυτή με οδηγό μελετημένο και συγκροτημένο πρόγραμμα μετάβασης στη δραχμή, δεν αποτελεί ιδεοληψία ή αυτόνομο στόχο, αλλά βασικό όχημα για την έξοδο από την κρίση, από τη σύγχρονη ελληνική τραγωδία που δεν έχει βιώσει ποτέ στο παρελθόν ο ελληνικός λαός. Γιατί καλό θα είναι να θυμηθούμε πως ζούσαμε με τη δραχμή και πως ζούμε σήμερα με το ευρώ. Και να κρίνουμε με τη λογική και όχι με βάση κατευθυνόμενες, ατεκμηρίωτες υποθέσεις και ιδεοληψίες.

Οι κατοχικές δυνάμεις μας φαίνονται μεγάλες γιατί είμαστε σκυφτοί. Ας εγερθούμε.

Με το μνημόνιο και το ευρώ ή ενάντια στο μνημόνιο και έξω από το ευρώ.

Οδεύουμε σε άλλη μια εκλογική αναμέτρηση, το αποτέλεσμα της οποίας φαίνεται πως οδηγεί στη δημιουργία κυβέρνησης συνεργασίας ανάμεσα στα μνημονικά κόμματα, τη ΝΔ, το ΣΥΡΙΖΑ και κατά περίπτωση το Ποτάμι, ΠΑΣΟΚ αν καταφέρει να μπει στη Βουλή και ω του θαύματος, τον τρελο-Λεβέντη. Το Ευρωϊερατείο πετυχαίνει προσωρινά τους στόχους του, αγοράζοντας και άλλο χρόνο για την καθυπόταξη και την διάλυση της χώρας.αλλά και αυτή η ευρωμνημονιακή κυβέρνηση θα είναι θνησιγενής. παράλληλα, η ολιγαρχική μιντιαρχία, θα συνεχίσει το ίδιο βιολί. Την υστερική τρομοκρατία ενάντια στη μόνη εφικτή λύση, αυτήν  της συγκροτημένης εξόδου από τη νεκροζώνη, εκτοξεύοντας τα ίδια παρωχημένα, έως φαιδρά επιχειρήματα. Αν μεταβούμε στη δραχμή θα χρειαστούμε ένα - δύο χρόνια για να τυπώσουμε τα νέα νομίσματα ! δε θα έχουμε να φάμε. Δε θα υπάρχουν φάρμακα και  καύσιμα. Θα καταστραφούμε αφού εξαρτόμαστε από τις εισαγωγές και δεν  παράγουμε τίποτα. Θα οδηθούμε στον γκρεμό, στα βράχια, στη λίθινη εποχή,στα Τάρταρα,στην άβυσσο, στην κόλαση. Ενώ τώρα ως γνωστόν ζούμε σε αναμονή του ευρωπαράδεισου.Η κοινή λογική έχει υποκατασταθεί από τον παραλογισμό του φόβου.

Γιατί το ευρώ είναι ένα κακό νόμισμα

Το τρίτο αριστερό μνημόνιο της καταστροφής ήταν η αναμενόμενη κατάληξη του μνημονιακού μονόδρομου.Η πολιτική της νεοφιλελέυθερης αυστηρής λιτότητας, σε συνδυασμό με το υπερτιμημένο ευρώ, μέσα σε μια ασύδοτη αγορά όπου δρουν ανεξέλεγκτα οι γύπες του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, ήταν και είναι μοιραίο να συμπιέσει έως και να εξοντώσει μια χώρα της περιφέρειας όπως η Ελλάδα. Η υφεσιακή περιδίνηση στην οποία έχει περιπέσει η χώρα μας μέσα από τις πολιτικές της ακραίας περιοριστικής οικονομικής πολιτικής  που έχει επιβάλλει το Βερολίνο, δεν επιτρέπει αχτίδες αισιοδοξίας για έξοδο από την κρίση.

Υπάρχει ελπίδα μέσα στην ακραία νεοφιλελεύθερη ευρωζώνη ;

Υπάρχει άραγε ελπίδα να βγούμε από την κρίση και να δούμε καλύτερες μέρες μέσα στην ακρα'ια νεοφιλελεύθερη ευρωζώνη; Έχουν ελάχιστη βάση οι πολιτικοδημοσιογραφικοί μονόλογοι ότι μόνο μέσα στο ευρώ υπάρχει ελπίδα; Ότι πρέπει να δεχτούμε το ευρώ πάση θυσία; Η απάντηση είναι ένα βροντώδες όχι. Όχι στο ευρώ πάση θυσία ήταν και το μήνυμα του δημοψηφίσματος. Και εφ' όσον δε διαφαίνεται θέληση για διαφοροποίηση της ακραίας νεοφιλελεύθερης υφεσιακής πολιτικής με το υπερτιμημένο ευρώ από τους Εταίρους, δεν υπάρχει προοπτική ανάτασης της ελληνικής οικονομίας υπο τα σημερινά δεδομένα. 

Με το μνημόνιο και το ευρώ, ή ενάντια στο μνημόνιο και έξω από το ευρώ

 Συνεχίζεται μονότονα πλέον η κατατρομοκράτηση του ελληνικού λαού  ενάντια στην  ορατή  πιθανότητα εξόδου της χώρας μας από την καταστροφική και καταρρέουσα ευρωζώνη. Εκτοξεύονται έωλα έως φαιδρά επιχειρήματα του τύπου ότι... χρειαζόμαστε δύο χρόνια για να τυπώσουμε δραχμές ! Ότι δε θα έχουμε να φάμε ! Ότι δε θα έχουμε φάρμακα και  καύσιμα ! Ότι εξαρτόμαστε από τις εισαγωγές γιατί δεν  παράγουμε τίποτα.Για το πρώτο από τα φοβικά αυτά επιχειρήματα, είναι αστείο και να ασχοληθεί κανείς. Αν είναι δυνατόν να χρειαζόμαστε ένα ή δύο χρόνια για να τυπωθεί χαρτί ( ! ), δηλ.  χαρτονομίσματα ! Για το αν έχουμε να φάμε, αναρωτιέται κανείς, πως τρώγαμε αλήθεια πριν μπούμε στον «παράδεισο» της ευρωζώνης ! Και πως επιβιώνουν οι πάμπολλες άλλες χώρες έξω απ’ αυτήν. Για τα φάρμακα, υπενθυμίζεται ότι παλαιότερα με τη δραχμή είχαμε υπερ-επάρκεια φαρμάκων, ενώ τώρα, μεγάλη μερίδα του πληθυσμού δεν έχει καθόλου ιατροφαρμακευτική περίθαλψη. Το ίδιο ισχύει και για τα καύσιμα. Πριν την ένταξή μας στην ευρωζώνη δεν είχαμε πρόβλημα, ενώ τώρα ο κοσμάκης σκέφτεται με τρόμο τον επερχόμενο χειμώνα. Και αναρωτιέται, πως τα καταφέρνουν καλύτερα με το δικό τους νόμισμα η Βουλγαρία, η Ρουμανία, η Σερβία, η

Λαφαζάνης: Γιατί να τρομοκρατηθεί ο λαός από την επιστροφή στη δραχμή;

«Πρέπει να προετοιμάσουμε το λαό για ό,τι μπορεί να συμβεί» είπε ο Υπουργός από τη συνεδρίαση της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ και τάχθηκε κατά καθολικά κατά των ιδιωτικοποιήσεων.Στάση πληρωμών και επιστροφή στη δραχμή εισηγήθηκε ο Υπουργός Παραγωγικής Ανασυγκρότησης, Περιβάλλοντος και Ενέργειας, από το βήμα της ΚΕ του ΣΥΡΙΖΑ. Ο κ.Λαφαζάνης τάχθηκε κατά των ιδιωτικοποιήσεων και εκτόξευσε επίθεση κατά των δανειστών.

Το Grexit είναι πολύ κοντά, καλώς να έρθει, αλλά με κατάλληλο σχέδιο

 Η επερχόμενη Μεγάλη Εβδομάδα του Πάσχα, είναι εβδομάδα των παθών για την ελληνική οικονομία, η οποία  υποβάλλεται στο μαρτύριο της σταγόνας από το Βερολίνο. Η ελληνική οικονομία έχει μπει  σε κατάσταση νεκροφάνειας. Από πέρυσι το καλοκαίρι, πληρώνουμε τα χρέη μας, αλλά η ΕΚΤ δε μας δε μας παρέχει κεφαλαιακή ρευστότητα.  Τα ταμειακά διαθέσιμα της χώρας εξαντλούνται με ραγδαίο ρυθμό,τα έσοδα έχουν πιάσει πάτο, οι επενδύσεις έχουν παγώσει. Η αγορά έχει στεγνώσει,ενώ συνεχίζεται η μαζική φυγή κεφαλαίων από τις τράπεζες, πολλά από τα οποία προφανώς δραπετεύουν σε αλλότριους τόπους.

Τρομοκρατούν βάναυσα τον ελληνικό λαό ενάντια στο Grexit για να επιβάλλουν στον Αλέξη παράδοση άνευ όρων

Στις δραματικές ώρες που ζούμε, το εδώ κατεστημένο με μαζική ομοβροντία βομβαρδίζει τον άφωνο και ελληνικό λαό ότι μία και μόνο λύση υπάρχει : η παραμονή μας στην ευρωζώνη. γίνεται συνεχής πλύση εγκεφάλου από τα κατοχικά κεντρικά ΜΜΕ αλλά και ελεγχόμενες ιστοσελίδες που παραθέτουν μια τρομακτική εικονική πραγματικότητα στην περίπτωση που επιστρέψουμε στη δραχμή.Επανέρχονται δριμύτερα τα γελοία σενάρια ότι δε θα έχουμε να φάμε, ότι θα μοιράζονται τρόφιμα και καύσιμα με δελτίο, ότι θα πέσουμε στην απόλυτη φτωχοποίηση. «Πες πες ψέματα όλο κάτι θα μείνει», είναι το Γκεμπελικό μότο που προωθείται βάναυσα από Γερμανοτσολιάδες ή χτυπημένους στον εγκέφαλο αναλυτές. Με έναν τέτοιο ανελέητο μονόλογο, προλειαίνεται το έδαφος για την άνευ όρων παράδοση στις απαιτήσεις του Βόλφαγκ (Λύκος) Σόϊμπλε για συνέχιση της μνημονικής τραγωδίας, έστω και με κάποιου λεκτικού τύπου και ελάσσονος σημασίας παραχωρήσεις. Η λαϊκή αντίσταση θα ατονήσει όταν το ευρώ αποτελεί ταμπού, το ιερό δισκοπότητρο μιας απόλυτης θρησκείας. Η μόνη σοβαρή εναλλακτική λύση της μετάβασης στη δραχμή, βαφτίζεται «Αρμαγεδών» , «άλμα στο κενό», «γκρέμισμα στον Καιάδα», « ολοκαύτωμα», «κόλαση», κλπ. Μπαίνουμε στον έβδομο χρόνο της σύγχρονης ελληνικής τραγωδίας και ενώ δε φαίνεται φως στην άκρη του τούνελ, οι φοβεροί Γκεμελίσκοι επιμένουν ότι η ευρωζώνη είναι μονόδρομος.