Θύμα του πολέμου νομισμάτων η Ελλάδα

Ο πόλεμος νομισμάτων ανάμεσα στις υπερδυνάμεις των ΗΠΑ, Κίνας,Ρωσίας και Ευρωπαϊκής Ένωσης, αποτελεί ένα σημαντικότατο δεδομένο μέσα στις ευρύτερες οικονομικές, εμπορικές και γεωπολιτικές συγκρούσεις για τη πρωτοκαθεδρία στο παγκόσμιο πολιτικό και οικονομικό γίγνεσθαι.

Η μεγάλη και πλέον φανερή σύγκρουση είναι αυτή ανάμεσα στο Κινέζικο γουάν και στο δολάριο των ΗΠΑ, με το οποίο διενεργείται το μεγαλύτερο μέρος των διεθνών συναλλαγών. Οι ΗΠΑ χρηματοδοτούν την οικονομική και στρατιωτικοπολιτική τους υπερκυρκυριαρχία, εξάγοντας δολάρια που χρησιμοποιούνται ως διεθνές διαμεσολαβητικό και αποθεματικό νόμισμα.

Η Κίνα σήμερα που κατέχει αποθέματα σε δολάρια άνω των 4 τρις, αντεπιτίθεται με την μερική απόσυρσή της από τη χρησιμοποίηση του δολαρίου στις διεθνείς συναλλαγές. ( Βλ.  σχετικό άρθρο εδώ στην Ο.Δ.).Στο μέτωπο αυτό έχει σύμμαχό της το Ιράν και τη Ρωσία αλλά  και τις άλλες χώρες των BRIGS, Ινδία, Βραζιλία, Νότια Αφρική.

Αλλά και η Γερμανία επιδιώκει να έχει μερίδιο στις διεθνείς συναλλαγές χρησιμοποιώντας το ευρώ που ελέγχει. Στην παγκόσμια αυτή οικονομική σύγκρουση, ένα από τα επί μέρους θύματα είναι η Ελλάδα. Και αυτό γιατί οι ΗΠΑ επέμεναν και δυστυχώς ακόμα και τώρα παρ’ όλες της περί του αντιθέτου παλαιότερες δηλώσεις του Ντόναλντ Τράμπ, επιμένουν για την παραμονή της χώρας μας στην ευρωζώνη ως αδύνατου κρίκου της αλυσίδας του ευρώ, η οποία δεν πρέπει να δυναμώσει με την απαλλαγή της από αυτόν.

Έτσι, είναι η Ουάσιγκτον που επιμένει στην παραμονή μας στο ευρώ, με τη συνδρομή και της Γαλλίας που και αυτή ανησυχεί για την περαιτέρω ισχυροποίηση της Γερμανίας Οι Βρετανοί βλέποντας την μετατροπή της Ευρώπης σε Γερμανικό προτεκτοράτο, φρόντισαν εγκαίρως να αποχωρήσουν. Και η οικονομία τους όπως και το νόμισμά τους η στερλίνα πηγαίνουν πολύ καλά, παρ’ όλους τους παλαιότερους «κρωγμούς» περί καταστροφής τους όταν αποχωρήσουν από την Ευρωπαϊκή Ένωση.

Σχετικά καλύτερα πηγαίνουν και χώρες εκτός ΕΕ όπως η Νορβηγία αλλά εκτός ευρώ όπως Βουλγαρία, Ρουμανία, Τσεχία, Δανία, Ουγγαρία, Λετονία, Πολωνίας, Σουηδίας. Όσο για τις εικοτολογίες ότι, χώρες τις ευρωζώνης όπως η Ιρλανδία,Πορτογαλία, Ιταλία, Ισπανία,έχουν βγει από τα μνημόνια και πορεύονται ικανοποιητικά, πρόκειται για χοντρές στατιστικές αλχημείες αφού στις χώρες αυτές το χρέος τους έχει περίπου διπλασιαστεί τα τελευταία πέντε χρόνια.

Το Βερολίνο μοιράζει τα «ιμάτια» της Ελλάδας

Το Βερολίνο,για να ηρεμήσει τις ανησυχίες των ΗΠΑ και των άλλων μεγάλων δυτικών χωρών, τους παραχωρεί με κυνισμό περιουσιακά κομμάτια της Ελλάδας. Έτσι βλέπουμε Αμερικάνους και Ευρωπαίους Γύπες των αγορών να υφαρπάζουν μισοτιμής τις ελληνικές τράπεζες, όπως και κάθε είδους δημόσια και ιδιωτική περιουσία.

Η  πρωτόγνωρη λεηλασία της Ελλάδας, τύπου χώρας «Μπανανίας»  συνεχίζεται ανελέητα μέσα από τη σύγχρονη γερμανική κατοχή, αφού εμείς δεν έχουμε αντιληφθεί ότι "όπου μαλώνουν τα βουβάλια την πληρώνουν τα μυρμήγκια". Και δεν φροντίζουμε να ελιχθούμε έξυπνα ανάμεσα στο ποδοβολητών των βουβαλιών.

Στα πλαίσια αυτά, εξηγείται η πρόταση Σόϊμπλε για την προσωρινή ή μόνιμη αποχώρησή μας από την ευρωζώνη, με δέσμευση και κούρεμα του χρέους, χορήγηση 50 δις και στήριξη της δραχμής με μια συμφέρουσα για εμάς υποτίμηση σε επίπεδα του 25%. Την πρόταση Σόϊμπλε υιοθετεί και ο επικεφαλής των Γερμανών Φιλελεύθερων Κριστιάν Λίντνερ, ο οποίος έχει και αυτός δηλώσει ξεκάθαρα ότι, κούρεμα του ελληνικού χρέους μπορεί να γίνει μόνο έξω από την ευρωζώνη.

Αυτή θέση του Λίντνερ σε συνδυασμό με το θέμα της Ευρώπης των δύο ταχυτήτων σε αντίθεση με τις θέσεις Μακρόν της Γαλλίας όπως και του Γερμανού ¨σοσιαλδημοκράτη" Σούλτς, φαίνεται πως είναι ένας βασικός λόγος που απέτυχε η δημιουργία της επιλεγόμενης κυβέρνησης ΤζαμάΙκα στη Γερμανία, με τη σύμπραξη των Χριστιανοδημοκρατών, Χριστιανοκοινωνιστών, Φιλελεύθερων και Πρασίνων. 

Φυσικά οι θέσεις των Σόϊμπλε και Λίντνερ δεν οφείλονται σε μια παρά φύση «αγάπη» τους για την Ελλάδα, αλλά στο στόχο τους να δημιουργήσουν μια ισχυρή Γερμανική Ευρώπη. Και αυτό θα το πετύχουν κυρίως μέσα από την ισχυροποίηση του ευρώ και τη συμμετοχή τους στις διεθνείς αγορές ως ανταλαγματικού και αποθεματικού νομίσματος. Το ερώτημα είναι εμείς τι κα΄νουμε για το συμφέρον της καταρρέουσας χώρας μας με σύνεση και ρεαλισμό

Η κερδοσκοπία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου ευθύνεται για τις διεθνείς κρίσεις και τη διεύρυνση των εισοδηματικών ανισοτήτων

Ένα από τα μεγαλύτερα σημερινά αναπάντητα ερωτήματα είναι, πως εξηγείται στη σημερινή εποχή της αλματώδους τεχνολογικής προόδου, η διεθνής οικονομία και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή, για να μη μιλήσουμε για τη δύσμοιρη Ελλάδα, να πορεύεται  πηδώντας από κρίση σε κρίση και να σέρνεται σε καθεστώς συνεχούς ύφεσης. Οι διάφοροι χρηματιστηριακοί αναλυτές, αναλίσκουν τόνους μελάνης σε βαρύγδουπες

Ο πόλεμος νομισμάτων, η ληστεία του παγκόσμιου πλούτου από το χρηματιστηριακό κεφάλαιο και η καταστροφή της Ελλάδας και της Ευρώπης

Ένα από τα μεγαλύτερα σημερινά αναπάντητα ερωτήματα είναι, πως εξηγείται στη σημερινή εποχή της αλματώδους τεχνολογικής προόδου, η διεθνής οικονομία και ειδικότερα η Ευρωπαϊκή, για να μη μιλήσουμε για τη δύσμοιρη Ελλάδα, να πορεύεται  πηδώντας από κρίση σε κρίση και να σέρνεται σε καθεστώς συνεχούς ύφεσης.  Οι διάφοροι χρηματιστηριακοί αναλυτές, οι λεγόμενοι

Οι διαφορές ανάμεσα στην καταστροφική άναρχη και στη συντεταγμένη και αποτελεσματική μετάβαση στη δραχμή

H έξοδος από το ευρώ και η   μετάβαση στο εθνικό   μας νόμισμα, προβάλει σήμερα ως η μοναδική διέξοδος απέναντι στα τραγικά οικονομικά αδιέξοδα της χώρας.  Όμως, μέσα στους υποστηρικτές της μετάβασης, υπάρχουν δύο βασικές προτάσεις, αυτή της άναρχης και αυτή της συντεταγμένης μετάβασης στη δραχμή, τις οποίες αναλύουμε πιο κάτω.

Η μονομερής στάση πληρωμών με άναρχο Grexit και μετάβαση στη δραχμή

Η πρόταση για μονομερή στάση πληρωμών, άναρχο  Grexit και μετάβαση στη δραχμή, συνίσταται στην  μονομερή αποχώρηση από την ευρωζώνη, την άρνηση πληρωμής των χρεών και την έκδοση εθνικού νομίσματος με ισοτιμία 1: 1 προς το ευρώ. Η πρόταση αυτή, σύμφωνα με εκτίμησή μας, θα οδηγήσει άμεσα σε οικονομικά αδιέξοδα, με πρώτιστο τη δημιουργία ανεξέλεγκτου υπερπληθωρισμού και μαύρης αγοράς. Και ακόμη πιο σημαντικό, εμπεριέχει τεράστιους γεωπολιτικούς κινδύνους. Η υπερεκτίμηση των δυνάμεών μας απέναντι στην πολιτική και οικονομική υπεροπλία των δανειστών, μπορεί να οδηγήσει τη χώρα σε νέα Μικρασιατική καταστροφή. Είναι παιδαριώδες να αγνοούμε τις διεθνείς γεωπολιτικές ισορροπίες οι  οποίες είναι