Το βελούδινο διαζύγιο με προσωρινό Grexit και συνύπαρξη διπλού νομίσματος ευρώ και δραχμής

Τρία είναι τα σενάρια που προβάλλονται ύστερα από τις τελευταίες εξελίξεις και τη ομιλία του Πρωθυπουργού στην Κ.Ε. του ΣΥΡΙΖΑ στις 23/5/2015. Το πρώτο είναι η ρήξη και η έξοδος από το ευρώ. Το δεύτερο η υποταγή στις απαιτήσεις των δανειστών. Και το τρίτο η συνέχιση της αβεβαιότητας με συνεχείς διαπραγματεύσεις και η αναβολή συμφωνίας. Κατά την άποψή μου το πρώτο είναι  ένα καλό σενάριο μe την προϋπόθεση ότι η έξοδος θα γίνει συντεταγμένα. Το δεύτερο είναι κακό σενάριο με δυσάρεστες συνέπειες για το ΣΥΡΙΖΑ και τη χώρα.Το τρίτο, δηλ. η συνεχής αναβολή για την όποια συμφωνία είναι το χειρότερο όλων. Πρόκειται για ένα βέβαιο αργό θάνατο της ελληνικής οικονομίας  που θα καταστρέψει τη χώρα εντελώς. Για τους λόγους αυτούς, κυβέρνηση οφείλει να συζητήσει την πρόταση που έκανε πρόσφατα ο κορυφαίος Γερμανός οικονομολόγος Τόμας Μάγερ στον Αλέξη Τσίπρα και που φαίνεται ότι καλοβλέπει και ο Βόλφαγκ Σόϊμπλε.

Τα πέντε σενάρια για το άμεσο και το μακρινό μέλλον της χώρα μας

1."Κολοτούμπα" ( Προσαρμογή στις απαιτήσεις του Βερολίνου), 2) Υποχώρηση του Βερολίνου με βελτιωμένες παραχωρήσεις, 3).Ατύχημα ( Άναρχο Grexit λόγω έλλειψης ρευστότητας- Graccident), 4.Ολική ρήξη ( έξοδος από τη ευρώ και την ΕΕ και ένταξη σε Ρωσια και BRICS)

Ύστερα από την τελευταία συνάντηση του Αλέξη Τσίπρα στις Βρυξέλες με τους «Εταίρους» μας στις 19/2/2015 και το άχρωμο σχετικό ανακοινωθέν, το μέλλον φαίνεται άδηλο και αβέβαιο όσο ποτέ. Ζούμε δραματικές στιγμές. Οι αποφάσεις που θα παρθούν, τα επερχόμενα γεγονότα που θα συμβούν, θα σηματοδοτήσουν την πορεία της χώρας μας για το άμεσο και το μακρινό μέλλον. Τα ακόλουθα πέντε  σενάρια διαφαίνονται στον ορίζοντα για τις επερχόμενες πολιτικές εξελίξεις.

Προσωρινό Grexit : η πρόταση για ένα ρεαλιστικό βελούδινο διαζύγιο

Ύστερα από την ηχηρή εντολή που έδωσε ο ελληνικός λαός στο ΣΥΡΙΖΑ για την ανατροπή του μνημονίου, τον απόηχο από τις πολυποίκιλες διεθνείς αντιδράσεις και σε αναμονή των  συνόδων του Eurogroup, διαφαίνεται ότι το Βερολίνο παραμένει κυρίαρχο στο παιχνίδι. Και ότι ελάχιστα είναι διατεθειμένο να υποχωρήσει στις εύλογες αιτιάσεις και προτάσεις της νέας κυβέρνησης.