Χριστουγενιάτικες και γιορτινές ευχές με καράβι μια ελπίδα πραγματική

Στους γιορτινούς δρόμους της πόλης τις ημέρες αυτές κυκλοφορεί πολύς κόσμος. Βουϊτό μεγάλο και κάποια χαμόγελα ανατέλουν διστακτιλά. Τα φωτάκια στα σπίτια είναι πιο λίγα, πολύ λιγότερα απο κάθε άλλη φορά. Νοιώθεις μια μαγκωμένη ατμόσφαιρα μεταξύ κατήφειας,γιορτινής χαράς και ελπίδας. Ας ευχηθούμε η ελπίδα αυτή τη φορά να μην είναι σαν εκείνη που μας σέρβιραν οι κυβερνώντες που αποδείχτηκε εφιάλτης. Η πατρίδα μας μπορεί να ελπίζει ακόμα. Και όπως πάντα η ελπίδα πεθαίνει τελευταία

Υπάρχει ελπίδα μέσα στη Γερμανική ευρωζώνη ;

Υπάρχει άραγε ελπίδα να βγούμε από την κρίση και να δούμε καλύτερες μέρες μέσα στη Γερμανική ευρωζώνη; Έχουν ελάχιστη βάση οι δημοσιογραφικοί μονόλογοι ότι μόνο μέσα στο ευρώ υπάρχει ελπίδα; Ότι πρέπει να δεχτούμε το ευρώ πάση θυσία; Η απάντηση είναι ένα βροντώδες όχι. Όχι υπό τις σημερινές συνθήκες της ευρωζώνης, της υφεσιακής πολιτικής που ακολουθείται από το νεογερμανικό ιμπεριαλισμό. Για την επιστροφή των τεράστιων χρεών μας που διαρκώς διογκώνονται υπό την πίεση των τοκογλυφικών τοκοχρεωλυσίων, απαιτείται τουλάχιστον ποσοστό της τάξης του 10% ετησίως δηλ. 18-19 δις ευρώ. Επιπλεόν, για να συνέλθει η χώρα από την μακροχρόνια ύφεση και να υπάρχει

Το μνημόσηνο της ελπίδας στα γενέθλια του ενός χρόνου του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα 24 Ιανουαρίου ο ΣΥΡΙΖΑ «γιορτάζει» ένα χρόνο κυβερνητικής παρουσίας. Πιο κάτω,περισσότερο σαν μνημόσυνο, παρά γιορτή, παρουσιάζουμε συνοπτικά το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης με το οποίο, μεταξύ άλλων, ο ΣΥΡΙΖΑ υπέκλεψε την ψήφο του Ελληνικού λαού ως μεγαλέμπορος της ελπίδας.Της ελπίδας που για άλλη μια φορά υπήρξε η αναβολή της απογοήτευσης. Της ελπίδας που πέθανε τελευταία.Η Πρώτη Φορά Αριστερά αποδείχτηκε περισσότερη ανάλγητη κοινωνικά από τη δεξιά και περισσότερη ανίκανη και καρεκλολάγνα από όλους. Η καρέκλα αναδείχτηκε ως ισχυρότερο ελιξίριο από τις αριστερές αρχές.Και η υποταγή στο ελληνοκτόνο ευρώ, το αναγκαίο μέσο για την προσκόλληση στην καρέκλα της εξουσίας. Το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι, αφού η εξουσιολαγνία και η οσφυοκαμψία στους ξένους επιβουλείς νίκησαν το πάθος για το δίκηο. Ο σκοπός άγιασε τα μέσα.Ο Αλέξης δυστυχώς για τον ίδιο και ακόμα περισσότερα για τους Έλληνες πολίτες, λησμόνησε ότι,η κυβερνητική καρέκλα είναι προσωρινή. Και ότι θα λογοδοτήσει περισσότερο ίσως και απο τους προκατόχους του, στους ιστορικούς του μέλλοντος.Το πρόγραμμα που είχε ανακοινώσει θριαμβευτικά, ηρωϊκά και λεβέντικα στη Θεσσαλονίκη, η «κόκκινη γραμμή» του ΣΥΡΙΖΑ όπως έλεγε τότε η ΠΦΑ, περιλαμβάνει τα ακόλουθα 10 σημεία. Θαυμάστε τα :

Υπάρχει ελπίδα μέσα στην ακραία νεοφιλελεύθερη Βερολινέζικη ευρωζώνη ;

Υπάρχει άραγε ελπίδα να βγούμε από την κρίση και να δούμε καλύτερες μέρες μέσα στην ακρα'ια νεοφιλελεύθερη ευρωζώνη; Έχουν ελάχιστη βάση οι πολιτικοδημοσιογραφικοί μονόλογοι ότι μόνο μέσα στο ευρώ υπάρχει ελπίδα; Ότι πρέπει να δεχτούμε το ευρώ πάση θυσία; Η απάντηση είναι ένα βροντώδες όχι. Όχι στο ευρώ πάση θυσία ήταν και το μήνυμα του δημοψηφίσματος. Και εφ' όσον δε διαφαίνεται θέληση για διαφοροποίηση της ακραίας νεοφιλελεύθερης υφεσιακής πολιτικής με το υπερτιμημένο ευρώ από τους Εταίρους, δεν υπάρχει προοπτική ανάτασης της ελληνικής οικονομίας υπο τα σημερινά δεδομένα. 

Στην προεκλογική του ομιλία ο Αλέξης εμπορεύτηκε και πάλι την ελπίδα

Στην τελευταία προεκλογική του ομιλία στο σύνταγμα ο Αλέξης Τσίπρας ζήτησε για άλλη μια φορά να τον εμπιστευτεί ο ελληνικός λαός, να του δώσει την ευκαιρία να συνεχίσει το «θεάρεστο» έργο του. Να τελειώνουμε με το παλιό είπε για πολλοστή φορά. Ο ίδιος εκπροσωπεί το νέο προφανώς. Επιμένει ότι δεν υπήρχε άλλη διέξοδος από το πάση θυσία στο ευρώ.ομνύει σε μια μαδημένη ελπίδα που πέταξε και χάθηκε στα σύννεφα της νεοφιλελεύθερης, δεξιόστροφης Βερολινέζικης πορείας. Ο Αλέξης έπεσε στο λάκκο με τα φίδια του ευρωμονόδρομου που έσκαψε μόνος του. Δεν κατάλαβε, δεν ήξερε πως, καμιά διαπραγμάτευση δεν μπορεί να πετύχει χωρίς εναλλακτικό σχέδιο. Παγιδεύτηκε στο παρανοϊκό σκεπτικό  του ευρώ πάση θυσία, παρ' όλο που το βροντερό όχι του δημοψηφίσματος που άλλα του διαμήνυσε. Και δυναμίτισε  την πολλά υποσχόμενη πολιτική του καριέρα, στην οποία, πολλοί, όπως και εμείς, είχαμε εναποθέσει τις ελπίδες μας για την ανάσταση της πατρίδας.

Η ελπίδα άργησε αλλά έρχεται τον.... Ιούνιο

Επιτελους η Ελπίδα αν και άργησε κάπως, φαίνεται ότι έρχεται τον Ιούνιο. Ενθουσιασμό έχει σκορπίσει σε όλη τη χώρα η είδηση πως το ΔΝΤ προειδοποιεί για χρεοκοπία της Ελλάδας τον Ιούνιο, αν δεν έχει επιτευχθεί συμφωνία τις επόμενες 15 μέρες.Σύμφωνα με το έγγραφο του ΔΝΤ που παρουσίασε το Channel 4, αν δεν γίνει συμφωνία με τους δανειστές, η Ελλάδα θα χρεοκοπήσει επειδή δεν θα μπορέσει να πληρώσει 1,5 δισ. στους δανειστές, αλλά, αν γίνει συμφωνία με τους δανειστές, θα χρεοκοπήσουν και εκείνοι οι Έλληνες που δεν έχουν χρεοκοπήσει ακόμα.

Το ψεύτικο success story και η απόδραση της ελπίδας

Tα τελευταία πέντε χρόνια, το εθνικό εισόδημα έχει μειωθεί περισσότερο από 30%, η ανεργία έχει φτάσει και αυτή στο 30% και των νέων στο 62%. Τα καλύτερα παιδιά μας δραπετεύουν στο εξωτερικό σε αναζήτηση μιας καλύτερης μοίρας στον ήλιο, την ίδια ώρα

που η χώρα κατακλύζεται, με την ανοχή της Ε.Ε., από μάζες μη αφομοιώσιμων μουσουλμάνων λαθρομεταναστών, απειλώντας την ίδια την ύπαρξή της στο κοντινό μέλλον. Η Ε.Ε. κλείνει τις βιομηχανίες, τα ναυπηγεία μας, επιβάλλει κυρώσεις και  μέτρα που καταστρέφουν την εγχώρια παραγωγή και ιδιαίτερα τη γεωργία, χωρίς να μας παρέχει  ασφάλεια από τους εξ’ ανατολών επιθετικούς μας  «συμμάχους».