Οι αγρότες θα ηττηθούν αν δεν αντιληφθούν ότι το μνημόνιο και ευρώ είναι αδέρφια

Η ήττα του αγώνα των πλατειών, το αδιέξοδο των απεργιακών κινητοποιήσεων, θα πρέπει να προβληματίσει. Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς οφείλουν να ξοπετάξουν από τις τάξεις τους κομματικούς ινστρούκτορες που προσπαθούν να εγκλωβίσουν τον αγώνα τους σε κομματικά μαντριά. Να αναδείξουν τη δική τους πολιτική ηγεσία, με δικό τους πολιτικό φορέα που θα ανατρέψει τη σχεδιαζόμενη καταστροφή τους και της χώρας όλης. Γιατί η υπόθεσή τους είναι αναπόσπαστο κομμάτι της γενικότερης τραγωδίας που βιώνει σήμερα η πατρίδα μας. Οι αγωνιστές της γης και της θάλασσας, οφείλουν να αντιληφθούν ότι, όπως έχει διαμορφωθεί τώρα ο πολιτικός χάρτης της χώρας, η σημερινή κυβέρνηση όπως και η χθεσινή και η αυριανή,  δεν είναι τίποτα άλλο από εντολοδόχοι της ξένης κατοχής. Από την οποία αν δεν απαλλαγούμε, δεν έχουμε καμιά ελπίδα επιβίωσης ως χώρα. Η σημερινή ξένη κατοχή συντελείται όχι πλέον με ερπυστριοφόρα όπως στο παρελθόν, αλλά από ένα περισσότερο αποτελεσματικό όπλο. Με τον έλεγχο των τραπεζών και του νομίσματος. Και κατ’ επέκταση, με τον έλεγχο του κεντρικού μιντιακού συστήματος που διαστρεβλώνει την αλήθεια, φτύνει ψέματα και σπέρνει φόβο στο ζαλισμένο πλήθος. Οι πολιτικοί και οικονομικοί ηγέτες της χώρας, δειλοί, μοιραίοι και  άβουλοι αντάμα, περιμένουν άνωθεν και έξωθεν εντολές χωρίς να προσμένουν κανένα θαύμα. Οι δανειστές παίζουν το ζουρνά και αυτοί χορεύουν πεντοζάλι.Το ευρώ και το μνημόνιο είναι αδιαχώρητοι Σιαμάιοι αδερφοί.

Οι αγωνιστές της υπαίθρου διεκδικούν ανατροπή των μνημονιακών ρυθμίσεων για τον κλάδο τους και καλά κάνουν. Αλλά τα λίγα ψίχουλα παραχώρησης που ενδέχεται να τους δώσει η ΠΦΑ, θα τα αφαιρέσει από κάποιους άλλους κλάδους, από τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς, τους ελεύθερους επαγγελματίες. Η πίτα που διατίθεται για όποιες ελάχιστες παροχές είναι συγκεκριμένη και δεν αλλάζει. Οι δανειστές δεν πρόκειται να υποχωρήσουν από τις κόκκινες γραμμές τους, όταν οι δικές μας έχουν γίνει, ρόζ, κίτρινες κλπ. Το χρέος που ανέρχεται σε πάνω από 10% του ΑΕΠ ετησίως ( 18-20 δις), δεν πρόκειται να μειωθεί, γιατί τίποτα τέτοιο δε δέχεται το Βερολίνο. Τα ψίχουλα που πιθανό να δοθούν για να εκτονωθεί η δίκαιη οργή των αγροτών, θα είναι ένα πολύ μικρό κομμάτι από την πίτα που θα κοπεί, αν κοπεί, από αλλού.

Αλλά το ζητούμενο δεν είναι οι αγρότες να κόψουν μερτικό της πίτας από τους συνταξιούχους, τους μισθωτούς κλπ. ή το αντίθετο. Σημασία έχει να μεγαλώσει η πίτα. Για να γίνει αυτό, πρέπει να υπάρχει εθνικό νόμισμα που θα παράσχει ρευστότητα στην ελληνική οικονομία και θα συνοδευτεί από σοβαρές διαπραγματεύσεις για συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή, χωρίς ακραίες λύσεις. Αν κάτι τέτοιο δε γίνει αντιληπτό, μοιραία οι αγωνιστές της γης και της θάλασσας θα ηττηθούν. Όπως ηττήθηκαν οι πλατείες. Όπως χάνονται οι μάχες και οι πόλεμοι όταν δεν υπάρχει οργάνωση, σκοπός, αλληλεγγύη και όραμα.

Η οργή χωρίς όραμα δεν μπορεί να ελπίζει σε θαύματα. Ούτε σε ανατροπές. Οι αγωνιστές της υπαίθρου οφείλουν να αντιληφθούν ότι το μνημόνιο και το ευρώ είναι αδιαχώριστες έννοιες όπως οι διδυμοι Σιαμάιοι αδερφοί. Μέσα από το δικό τους στοχευμένο αγώνα και  αγροτικό κίνημα, οφείλουν να γίνουν μπροστάρηδες για να πάρει ο λαός στα χέρια του τις τράπεζες και το νόμισμα. Και να κάνει την ελπίδα και τους αγώνες πράξη. Για ένα τέτοιο σκοπό, υπάρχουν προτάσεις σοβαρές, υπεύθυνες, χωρίς ακραίες καταστάσεις, όπως προτείνουν ορισμένοι, που μπορεί να μας οδηγήσουν σε νέα Μικρασιατική καταστροφή.

Η συντεταγμένη μετάβαση στη δραχμή ή έστω, η άρνηση του γελοίας ιδεοληψίας του «πάση θυσία στο ευρώ», είναι σήμερα ο μόνος εφικτός  δρόμος, για τη σωτηρία των αγωνιστών της γης και της θάλασσας αλλά και της πατρίδας μας γενικότερα. Δεν είναι ο σκοπός αλλά το μέσο, το όπλο για να απαλλαγούμε από τη νέα κατοχή και να χτίσουμε ένα καλύτερο αύριο για τα παιδιά μας. Οι αγρότες, οι κτηνοτρόφοι, οι αλιείς δεν πρέπει να ηττηθούν. Η ήττα τους θα είναι η πιο μεγάλη ήττα και ίσως η ταφόπλακα της ελπίδας για τη σωτηρία της πατρίδας. Γι’ αυτό δεν πρέπει να ξεχνούν ότι, ποτέ κανένας πόλεμος δεν κερδήθηκε χωρίς αγώνες αλλά και χωρίς όραμα. Και ότι ποτέ κανένα πρόβατο δε γλίτωσε βελάζοντας από τη σφαγή.

Το ευρώ και το μνημόνιο είναι δίδυμοι Σιαμαίοι αδερφοί

Η χώρα συνεχίζει να κατολισθαίνει στα Τάρταρα της φτώχειας και της ανεργίας  που είναι αλυσοδεμένες με το Μνημόνιο και τον ευρωραγιαδισμό. Το κατεστημένο και το βαρύτατα καταχρεωμένο σύστημα του στρατού κατοχής με εμπροσθοφυλακή τα κεντρικά ΜΜΕ, τους Ναιναίκους, τους Φιρφιρίκους, τους Ντερμπεντέρηδες, τους Μπάμπηδες και ΣΙΑ, συνεχίζουν να κατατρομοκρατούν το ζαλισμένο πλήθος για τις καταστροφές που επέρχονται αν η χώρα βγει από την ευρωζώνη. Το δολοφονικό ευρώ αναγορεύεται σε ιερό δισκοπότηρο, σε δόγμα του πίστευε και μη ερεύνα. Ενάντια στην κοινή λογική και στη απλή μνήμη που θα έπρεπε να θυμίζει πως ζούσαμε με τη δραχμή και πως ζούμε τώρα με το ευρώ. Αλλά όση φτώχεια, ανεργία, δυστυχία, αυτοκτονίες, τραγωδίες, αδιέξοδα και αν βιώνουμε, αυτοί εκεί, πιστοί στο δόγμα: «ευρώ, ξερό ψωμί και δόξα τω Θεώ». Κάτι σαν το «ελιά –ελιά και Κώτσο Βασιλιά».Ας μην γελιόμαστε. Η φτώχεια, η ανεργία, η δυστυχία, η καταστροφή, το Μνημόνιο και το ευρώ είναι απόλυτα αδιαίρετες έννοιες. Το Μνημόνιο και το ευρώ είναι κάτι περισσότερο από δίδυμα αδέρφια, είναι Σιαμαίοι αδελφοί και τίποτα δεν μπορεί να τα διαχωρίσει.

Το όχι στο ευρώ μεγαλύτερο από το ναι απο έγκυρη πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση

Κατρακυλά  η Ευρωπαϊκή Ένωση και το ευρώ στη συνείδηση Ευρωπαίων και Ελλήνων. Σε πανευρωπαϊκή δημοσκόπηση της έγκυρης εταιρείας ORB international μεταξύ 14 χωρών, φαίνεται καθαρά ότι πέραν της πλειοψηφίας που απορρίπτει την Ευρώπη της λιτότητας και  της νέας Γερμανικής φεουδαρχίας, το ποσοστό αυτό αυξάνεται καθημερινά με γεωμετρική πρόοδο.Στην Ελλάδα το 44% επιλέγει «εθνικό νόμισμα», τουτέστιν έξοδο από την ΕΕ, έναντι του 43% που επιλέγει την παραμονή στη ζώνη του ευρώ. 

Ο Μάρξ, η εθνομηδενιστική αριστερά και η Ισλαμοποίηση της Ελλάδας

«Η μετανάστευση είναι το μέσο για τη διαιώνιση της σκλαβιάς.....Ο Σοσιαλισμός αντιπαθεί την ελεημοσύνη  για την ταπείνωση στην οποία υποβάλλουν τα άτομα που έχουν ανάγκη και γιατί ενσταλάζουνε μέσα τους το μίσος. Και επιπλέον, γιατί σε μια χώρα όπου υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη οι ελεημοσύνες είναι περιττές. Και όσοι αρέσκονται στο ρόλο του καλού Σαμαρείτη, ας μην ξεχνούν ότι δε θα υπήρχαν καλοί Σαμαρείτες, αν δεν υπήρχαν ληστές. Οι σωτήρες και οι ελευθερωτές ίσως είναι λαμπροί για μυθιστορήματα και αγιογραφίες, μια όμως που δεν είναι δυνατόν να υπάρχουνε χωρίς αμαρτωλούς και θύματα, είναι κακά κοινωνικά συμπτώματα...».Τάδε έφη Κάρλ Μάρξ όπως και ανάλογες διακηρύξεις της Σοσιαλιστικούς διεθνούς. Τότε που ο Σοσιαλισμός δεν είχε μαγαριστεί από πολυπολιτισμικούς κοσμοπολίτες ή εν συγχύσει τελούντες αριστερούς. Οι οποίοι έχουν λησμονήσει  ότι, η ελεημοσύνη και η φιλανθρωπία είναι υποπροϊόν των νεοφιλελεύθερων, πολυπολιτισμικών κοσμοθεωριών και δε συνάδει  με την πραγματική αριστερά.

Το Θατσερικό νεοφιλελεύθερο δόγμα «Δεν Υπάρχει Εναλλακτική-ΤΙΝΑ» και η υιοθέτησή του από την «Πρώτη Φορά Αριστερά» και πολλούς ψευτοαριστερούς και δήθεν σοσιαλιστές

 


To περίφημο πολιτικοικονομικό σλόγκαν της επιλεγόμενης TINA ( There is not Alternative-Δεν υπάρχει Εναλλακτική), αποτέλεσε το κορυφαίο βήμα ιδεολογικής συσπείρωσης της ακραίας νεοδεξιάς, του διεθνούς καζινο-καπιταλισμού, των «ελεύθερων» αγορών και της  ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης. Οι συνοδοιπόροι αυτών των απόψεων, οι περισσότεροι από συμφέρον παρά από ιδεολογία, υποστηρίζουν ότι, ότι ο άγριος νεοφιλελευθερισμός είναι ο μόνος δρόμος όπου οι σύγχρονες κοινωνίες μπορούν να πορευτούν. Ύστερα από τη βροντώδη χρησιμοποίηση του όρου από τη Μάργκαρετ Θάτσερ, η ΤΙΝΑ καθιερώθηκε διεθνώς, εκτός από  κορυφαία  προμετωπίδα της ασύδοτης  νεο-κεφαλαιοκρατίας αλλά και ως το επιχείρημα-ανάχωμα της αλλοτριωμένης διεθνούς ψευτοαριστεράς. 

Το μνημόσηνο της ελπίδας στα γενέθλια του ενός χρόνου του κυβερνώντος ΣΥΡΙΖΑ

Σήμερα 24 Ιανουαρίου ο ΣΥΡΙΖΑ «γιορτάζει» ένα χρόνο κυβερνητικής παρουσίας. Πιο κάτω,περισσότερο σαν μνημόσυνο, παρά γιορτή, παρουσιάζουμε συνοπτικά το περίφημο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης με το οποίο, μεταξύ άλλων, ο ΣΥΡΙΖΑ υπέκλεψε την ψήφο του Ελληνικού λαού ως μεγαλέμπορος της ελπίδας.Της ελπίδας που για άλλη μια φορά υπήρξε η αναβολή της απογοήτευσης. Της ελπίδας που πέθανε τελευταία.Η Πρώτη Φορά Αριστερά αποδείχτηκε περισσότερη ανάλγητη κοινωνικά από τη δεξιά και περισσότερη ανίκανη και καρεκλολάγνα από όλους. Η καρέκλα αναδείχτηκε ως ισχυρότερο ελιξίριο από τις αριστερές αρχές.Και η υποταγή στο ελληνοκτόνο ευρώ, το αναγκαίο μέσο για την προσκόλληση στην καρέκλα της εξουσίας. Το όχι αποκοιμήθηκε στην αγκαλιά του ναι, αφού η εξουσιολαγνία και η οσφυοκαμψία στους ξένους επιβουλείς νίκησαν το πάθος για το δίκηο. Ο σκοπός άγιασε τα μέσα.Ο Αλέξης δυστυχώς για τον ίδιο και ακόμα περισσότερα για τους Έλληνες πολίτες, λησμόνησε ότι,η κυβερνητική καρέκλα είναι προσωρινή. Και ότι θα λογοδοτήσει περισσότερο ίσως και απο τους προκατόχους του, στους ιστορικούς του μέλλοντος.Το πρόγραμμα που είχε ανακοινώσει θριαμβευτικά, ηρωϊκά και λεβέντικα στη Θεσσαλονίκη, η «κόκκινη γραμμή» του ΣΥΡΙΖΑ όπως έλεγε τότε η ΠΦΑ, περιλαμβάνει τα ακόλουθα 10 σημεία. Θαυμάστε τα :

Δύο δις ξοδέψαμε το 2015 για τους μετανάστες και πρόσφυγες. Σχέδιο για τη Ισλαμοποίηση της Ελλάδας

Δύο δις. ευρώ δαπάνησε το Ελληνικό κράτος για καταλύματα, σίτιση, μεταφορά και υγειονομική περίθαλψη των προσφύγων, αποκάλυψε ανερυθρίαστα ο Υπουργός Εξωτερικών Νίκος Οτζιάς, σε συνέντευξή του στη γερμανική εφημερίδα Tageszeitung,διαψεύδοντας έτσι το ΔΝΤ που εκτίμησε το σχετικό κόστος μόνο σε 300 εκ. ευρώ. Η «φιλάνθρωπη» Ελλάδα δαπάνησε δηλ  5% του προϋπολογισμού της για την περίθαλψη των εισβολέων, σε σύνολο τακτικών δαπανών του κρατικού προϋπολογισμού 40 δις περίπου το 2015. Και αυτό σε μια περίοδο που η φτώχεια η ανεργία, οι ανελέητες μνημονιακές ρυθμίσεις  θερίζουν τη χώρα.