Google+ Followers

11 Δεκ 2015

Ο Θατσερισμός της ψευτοαριστεράς

To περίφημο σλόγκαν «TINA» ( There Ιs No Alternative-Δεν Υπάρχει Εναλλακτική), χρησιμοποιήθηκε για πρώτη φορά από τη Μάργκαρετ Θάτσερ, την Πρωθυπουργό των Συντηρητικών της Μ. Βρετανίας στη δεκαετία του 1970. Σύμφωνα με την «ΤΙΝΑ», δεν υπάρχει εναλλακτική λύση άλλη από τον ισχύοντα σήμερα ακραίο καπιταλισμό που πρέπει να κυριαρχήσει και να περιθωριοποίηση τον σοσιαλισμό. Η Θατσερική αυτή ρήση που εντοπίζεται στον φιλόσοφο του 19ου αιώνα Χέρμπερτ Σπένσερ, αλλά και τον Φράνσις Φουκουγιάμα (Το τέλος της ιστορίας), καθιερώθηκε διεθνώς ως η κορυφαία επιχειρηματολογία του άγριου νεοφιλελευθερισμού της  σύγχρονης εποχής. Πρόκειται για ιδεολογικό εφεύρημα που ήταν και είναι το κεντρικό βήμα συσπείρωσης της  ιμπεριαλιστικής παγκοσμιοποίησης, του διεθνούς καζινο-καπιταλισμού των ελεύθερων αγορών και της άποψης ότι, ότι ο ανεξέλεγκτος νεοφιλελευθερισμός είναι μονόδρομος για τις  σύγχρονες κοινωνίες. Και δεν είναι λίγοι αυτοί που δεν κρύβουν ότι «όσο δεξιότερα τόσο καλύτερα» κατά το γνωστό δόγμα Κουροπάτκιν. Τόσο το καλύτερο αφού ο δρόμος αυτός οδηγεί τον κόσμο σε περιοδικές οικονομικές κρίσεις, μέσα από τις οποίες διευρύνεται το χάσμα ανάμεσα στο χαώδη καταμερισμό του παγκόσμιου πλούτου, όπου οι φτωχοί γίνονται φτωχότεροι και οι πλούσιοι πλουσιότεροι. 
 
Η «ΤΙΝΑ» είναι λογικό να βρίσκει γόνιμο έδαφος στον κλασικό χώρο της συντηρητικής έως και αντιδραστικής οικονομικής σκέψης και πολιτικής πρακτικής. Αλλά  είναι εξοργιστικό να αγκαλιάζεται στους χώρους της αριστεράς και του σοσιαλισμού. Στην Ευρώπη και σε ακραίο βαθμό στην Ελλάδα σήμερα, η «ΤΙΝΑ» χρησιμοποιείται ανενδοίαστα από τον κυβερνώντα ΣΥΡΙΖΑ  για να δικαιολογηθεί η βαρβαρότητα των ακραίων μνημονιακών εκβιαστικών επιλογών που επιβάλλουν οι δανειστές-βασανιστές μας. Οι οποίοι έχουν κατακτήσει τη χώρα χωρίς ερπυστριοφόρα και στούκας, αλλά με έναν πολύ πιο αποτελεσματικό και ραφιναρισμένο τρόπο. Με τον έλεγχο του ευρω-νομίσματος, των τραπεζών και του μιντιακού συστήματος. Κλείνοντας ή ανοίγοντας τον κρουνό της ρευστότητας, επιβάλλουν τις όποιες βάναυσες απαιτήσεις τους στην απόλυτα εξαρτώμενη ελληνική κυβέρνηση. Την προηγούμενη, τη σημερινή και την επόμενη που υιοθετεί και εξαρτιέται από την ΤΙΝΑ. Όπως εξαρτώνται οι ναρκομανείς από τους εμπόρους ναρκωτικών. 
 
Αλλά εκτός από την κυβερνώσα σήμερα «Πρώτη Φορά Αριστερά», υπάρχουν και πολλοί δημόσιοι υποστηρικτές του Μακιαβελικού θεωρήματος της «ΤΙΝΑ» με άρθρα, συνεντεύξεις, δηλώσεις, αφορισμούς και κυρίως με παρουσιάσεις τους στα κατοχικά ΜΜΕ που επιβάλλουν την ευρωτρομοκρατία και ευρωφυλακή στους αφασικούς πολίτες της χώρας. Οι περισσότεροι, αν όχι όλοι αυτοί οι καλοί κύριοι και κυρίες, είναι  εξαρτημένοι από κρατικές θέσεις, δημόσια ή κοινοτικά, κονδύλια, από θεμιτές ή αθέμιτες προσωπικές φιλοδοξίες ανόδου στην πολιτική, οικονομική και κοινωνική αρένα του τόπου.
 
Η «ΤΙΝΑ» είναι η μία όψη του ίδιου νομίσματος που στην άλλη πλευρά του αναγράφεται η αρωστημένη αδερφή θρησκοληψία του «πάση θυσία στο ευρώ». Αφού δεν υπάρχει εναλλακτική λύση, λένε δεξιοί και αλίμονο αριστεροί οικονομολόγοι,οικονομολογούντες, δημοσιολογούντες, παπαγαλιστές και πάνω απ’ όλα συχνά αμόρφωτες τηλεπερσόνες, έ,  τι α κάνουμε, όλα θα τα υποστούμε. Ας μας κόψουν τις συντάξεις, τους μισθούς, τα φάρμακα, την ιατρική περίθαλψη, ας μην έχουμε ηλεκτρικό, θέρμανση, ας μας πάρουν τα σπίτια. Ας ρίξουν τα ΑΜΕΑ, τους ηλικιωμένους, τους ανήμπορους στον Καιάδα. Ας καταλήξουν όλο και περισσότεροι συμπολίτες μας στην ανεργία, στη φτώχεια, στη μιζέρια στη δυστυχία,ας φύγουν όλα τα παιδιά μας μετανάστες στο εξωτερικό. 
 
Ε, τι να κάνουμε, αφού δεν υπάρχει άλλη λύση, ας μας πάρουν τις τράπεζες-που τις έχουν ήδη πάρει- ας κλείσουν οι περισσότερες ελληνικές επιχειρήσεις, ας γίνουμε όσοι μείνουμε εδώ  γκαρσόνια, υπηρέτριες, δουλικές θεραπαινίδες για τους πλούσιους τουρίστες, τους κατακτητές από το βορρά, που πάντα ορέγονταν την όμορφη ηλιόλουστη χώρα μας. Ας τη μετατρέψουν σε Μπανανία, σε γερμανική αποικία, σε χώρο Ισλαμικού εποικισμού και στο τέλος, σε μουσουλμανικό γερμανοκρατούμενο κράτος με φτηνό εργατικό δυναμικό για τις ανάγκες του πλούσιου βορρά. Έτσι για να δικαιωθεί ως ένα βαθμό και ο μακαρίτης ο Οζάλ που προέβλεψε τον χωρίς πόλεμο επανατουρκισμό της Ελλάδας. 
 
Στο κάτω κάτω της γραφής, αυτό επιτάσσει η πολυπολιτισμικότητα του κυρίου Τζώρτζ Σόρος. Εμείς ήμασταν πάντα φιλόξενοι και φιλάνθρωποι  και αυτό οφείλουμε να το αποδείξουμε παραδίδοντας τα κλειδιά της χώρας στους Γερμανούς προστάτες και στους μουσουλμάνους εποίκους. Ο «φιλανθρωπισμός» αποτελεί άλλωστε ένα νέο φρούτο με αριστερή ετικέτα, σε πείσμα των κλασικών μαρξιστικών αντιλήψεων που κατήγγειλαν τη φιλανθρωπία ως τη βαλβίδα εκτόνωσης της πλουτοκρατίας και του ιμπεριαλισμού. Αφού δεν υπάρχει εναλλακτική όπως λέει και η «ΤΙΝΑ», θα τα δεχτούμε όλα αυτά και ότι άλλο μας επιβάλλουν οι καλοί μας δανειστές. Αφού εμείς δεν παράγουμε τίποτε και αυτοί κρατάνε τα κλειδιά του κουμπαρά, αυτοί θα παραγγέλνουν και τη μουσική και εμείς θα χορεύουμε καρσιλαμά.