Μέρκελ και Ντάισελμπλουμ: Αν η Ελλάδα θέλει να μείνει στο ευρώ, πρέπει να τηρεί τις συμφωνίες

Ύστερα πό τις ανοίκιες δηλώσεις του κοινοβουλευτικού εκπροσώπου των Χριστιανοδημοκρατών ότι, "το εκλογικό αποτέλεσμα στην Ελλάδα είναι πολύ κακό για την Ευρώπη", η  Αγκέλα Μέρκελ απέφυγε να στείλει συγχαρητήρια στον Αλέξη Τσίπρα. Δήλωσες όμως, μέσω του εκπροσώπου της Στέφεν Ζάιμπερτ πως είναι  έτοιμη να συνεργαστεί με τη νέα ελληνική κυβέρνηση, όταν θα σχηματιστεί. Περιμένει, ωστόσο, ότι η νέα κυβέρνηση θα σεβαστεί τις ήδη συναφθείσες συμφωνίες.

Animesh Ghosal : Η κρίση της ευρωζώνης και η απώλεια ανταγωνιστικότητας σε χώρες όπως η Ελλάδα

Σε ένα εμπεριστατωμένο άρθρο του ο διαπρεπής οικονομολόγος Animesh Ghosal στο DePaul University στοΣικάγο των ΗΠΑ, αποδεικνύει με στέρεα επιχειρήματα στοιχεία ότι η κρίση της ευρωζώνης οφείλεται στη δημιουργία του κοινού νομίσματος του ευρώ σε χώρες με πολύ διαφορετικές οικονομικές συνθήκες. επίσης αποδεικνύει τη δραματική απώλεια της ανταγωνιστικότητας για τις πολλές  από τις χώρες της ευρωζώνης όπως η Ελλάδα σε αντίθεση με τη Γερμανία. Παραθέτουμες πιο κάτω το άρθρο στην αγγλική γλώσσα, με εξαίρεση τα πολύπλοκα γραφήματα που δεν είναι δυνατόν να εμφανιστούν στο παρών blog, αλλά είναι στη διάθεση κάθε ενδιαφερόμενου που θα τα ζητήσει στο  thkatasneevas@gmail.com.

Αμείλικτος τιμωρός και τρομοκράτης το χρέος : από 157% του ΑΕΠ το 2012 αυξήθηκες στο182% το 2014

Με αλματώδεις ρυθμούς αυξάνει το ελληνικό χρέος και οι  υποχρεώσεις της χώρας μας για πληρωμές τόκων, όπως αποκάλυψε χρησιμοποιώντας επίσημα στοιχεία ο καθηγητής Γιώργος Βάμβουκας.  Μεταξύ Ιουνίου 2012 Δεκεμβρίου 2014, το χρέος της κεντρικής κυβέρνησης από 303,5 δις € ή 157% του ΑΕΠ,  αυξήθηκε σε 328 δις € ή 182% του ΑΕΠ.

Ο παράδεισος του ευρώ που αποδείχτηκε κόλαση

Η Ελλάδα εντάχθηκε  στη ζώνη του ευρώ τον Ιανουάριο του  2002, σε έναν υποτιθέμενο οικονομικό παράδεισο. Αλλά αποδείχτηκε ότι ήταν η κόλαση. Ζούμε σήμερα μια σύγχρονη ελληνική τραγωδία, όπως ποτέ πριν με τη δραχμή. Ναι, μέρος της ευθύνης οφείλεται στη φαυλότητα του πολιτικού μας συστήματος. Αλλά το ίδιο σύστημα, υπήρχε και κατά τη διάρκεια των χρόνων της δραχμής. Η συστημική αρνητική επίδραση του ευρώ αποδεικνύεται,εκτός των άλλων, από το γεγονός ότι στην ευρωκόλαση μας ακολουθούν και άλλες χώρες της ευρωζώνης κυρίως στον ευρωπαϊκό νότο. 

Αντί να χρεοκοπήσει η Αργεντινή, χρεοκόπησαν οι Γύπες

Οι γύπες τσακώνονται μεταξύ και τα έχουν βρει σκούρα με την Αργεντινή. Πρόσφατα, ο πολύς Τζόρτζ Σόρος, ύστερα και από σχετικές δηλώσεις του, στρέφεται και δικαστικά τώρα εναντίον του αχόρταγου και ακραίου γύπα Πολ Σίνγκερ των όμοιων του και ειδικότερα της τράπεζας Bank of New York Mellon. Η «καλή» αυτή τράπεζα, από την οποία η κυβέρνηση της Αργεντινής αφαίρεσε την άδεια λειτουργίας της πρόσφατα, ως διαχειρίστρια των αργεντίνικων ομολόγων, δεν απέδωσε στους κατόχους ομολόγων που υπάγονται στο βρετανικό δίκαιο τόκους ύψους 226 εκατομμυρίων ευρώ, επειδή το απαγόρευε δικαστική απόφαση που αφορούσε ομόλογα που υπάγονται στο αμερικανικό δίκαιο.

Υπάρχει ελπίδα για τη χώρα μας;

Υπάρχει άραγε ελπίδα να βγούμε απο την κρίση και να δούμε καλύτερες μέρες; Έχουν ελάχιστη βάση τα κυβερνητικά σενάρια και οι συνοδευτικοί δημοσιογραφικοί τους παπαγαλισμοί, ότι θα δούμε φως στην άκρη του τούνελ;. Η απάντηση δυστυχώς είναι ένα βροντώδες όχι. Όχι υπο τις σημερινές συνθήκες της ευρωζώνης, της υφεσιακής πολιτικής που ακολουθείται απο το νεογερμανικό ιμπεριαλισμό. 

Για να συνέλθει η χώρα απο την μακροχρόνια ύφεση και να υπάρχει θετικό πρόσημο στην απασχόληση, να δημιουργηθούν δηλ. νέες θέσεις εργασίας, απαιτείται ετήσια ανάπτυξη του ΑΕΠ κατά 4%. Επιπλέον, για την επιστροφή των τεράστιων χρεών μας που διαρκώς διογκώνονται υπο την πίεση των τοκογλυφικών τοκοχρεωλυσίων, απαιτείται πρόσθετη ετήσια ανάπτυξη της τάξης του 4%. Σύνολο δηλ. 8%. Υπάρχει κάποιος λογικός άνθρωπος που μπορεί να υποστηρίξει σοβαρά ότι υπάρχει προοπτική στα επόμενα 20 χρόνια η χώρα μας να επιτύχει τέτοιους απίθανους αναπτυξιακούς ρυθμούς;  Φυσικά όχι.

Η ελληνική τραγωδία της ευρωζώνης

"Πριν από δεκαπέντε χρόνια η Ελλάδα δεν ήταν παράδεισος, αλλά δεν βρισκόταν και  σε κρίση», ανέφερε σε άρθρο του στους New York Times o Νομπελίστας Paul Krugman. [1] " Γι’ αυτό ευθύνεται το ευρώ. Στη ζώνη του δολαρίου, στις ΗΠΑ, η κεντρική κυβέρνηση παρεμβαίνει αυτόματα σε περιπτώσεις πολιτειών που έχουν πρόβλημα. Οι Έλληνες δεν είναι τεμπέληδες - αντίθετα, εργάζονται περισσότερες ώρες από σχεδόν οποιονδήποτε άλλον στην Ευρώπη, και πολύ περισσότερες ώρες από ότι η Γερμανοί ειδικότερα. 

Επίσης, η Ελλάδα έχει ένα υποδεέστερο κράτος πρόνοιας, με κοινωνικές δαπάνες ως ποσοστό του ΑΕΠ,  σημαντικά χαμηλότερες από ότι  η Σουηδία, η Γερμανία, κλπ. Η καταστροφή της χώρας προέρχεται από το βορά από τις  Βρυξέλλες, τη Φρανκφούρτη, όπου οι αξιωματούχοι δημιούργησαν ένα βαθιά προβληματικό νομισματικό σύστημα. Και η λύση για την κρίση, θα πρέπει να προέλθει από τα ίδια μέρη».

Σε φορολογικούς παράδεισους βρέθηκαν κρυμμένα 4,7 τρισ ευρώ

Ο Γάλλος οικονομολόγος, ηλικίας 27 ετών Γκαμπριέλ Ζουκμάν, ανακάλυψε ότι σε έξι μόνο φορολογικούς παράδεισους, μεταξύ των οποίων το Λουξεμβούργο, η Ελβετία και τα νησιά Κέϊμαν, κρύβεται το αστρονομικό ποσό των 4,7 τρισεκατομυρίων ευρώ.Το ποσό αυτό αντιπροσωπεύει το 8% του παγκόσμιου πλούτου, είναι αφορολόγητο και προέρχεται από διάφορες δραστηριότητες, νόμιμες όπως χρηματιστηριακές συναλλαγές ή παράνομες όπως η διακίνηση ναρκωτικών, κλπ.

Ενότητα χωρίς τσαλιμάκια

 «Η ανάγκη συσπείρωσης των πραγματικών αντιμνημονιακών δυνάμεων με επίκεντρο τη μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα, είναι σήμερα επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε. Για το σκοπό αυτό, προτείνουμε την κάθοδο στις επερχόμενες ευρωεκλογές, με συγκρότηση κοινού ψηφοδελτίου αλλά  διατήρηση της πολιτικής και  κομματικής μας ταυτότητας και αυτοτέλειας». Το λιτό αυτό κείμενο το στείλαμε από μέρους της Ελληνικής Δημοκρατικής Κίνησης ΔΡΑΧΜΗ σε αντιμνημονιακές πολιτικές κινήσεις πριν από τις ευρωεκλογές και το εννοούσαμε. Κάναμε επίσης πολλές παρόμοιες προσπάθειες για πολιτική σύμπραξη με διάφορους σοβαρούς αντιμνημονιακούς φορείς και προσωπικότητες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών μας τιμώρησε όλους. Αφού δε μοιραστήκαμε κοινούς αγώνες, μοιραστήκαμε κοινές ήττες.

Δε χρειάζεται να τονίσω το αυτονόητο. Ότι δηλ. αν οι πραγματικές αντιμνημονιακές δυνάμεις ήταν μαζί στις ευρωεκλογές, τώρα θα είχαμε τουλάχιστον έναν ευρωβουλευτή και θα αποτελούσαμε τον πυρήνα συσπείρωσης όλων. Στερνή μου γνώση....

Η ενότητα των πραγματικά αντιμνημονιακών δυνάμεων χωρίς προαπαιτούμενα είναι σήμερα αναγκαία όσο ποτέ άλλοτε

«Η ανάγκη συσπείρωσης των πραγματικών αντιμνημονιακών δυνάμεων με επίκεντρο τη μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα, είναι σήμερα επιτακτική όσο ποτέ άλλοτε. Για το σκοπό αυτό, προτείνουμε την κάθοδο στις επερχόμενες ευρωεκλογές, με συγκρότηση κοινού ψηφοδελτίου αλλά  διατήρηση της πολιτικής και  κομματικής μας ταυτότητας και αυτοτέλειας». Το λιτό αυτό κείμενο το στείλαμε από μέρους της Ελληνικής Δημοκρατικής Κίνησης ΔΡΑΧΜΗ σε αντιμνημονιακές πολιτικές κινήσεις πριν από τις ευρωεκλογές και το εννοούσαμε. Κάναμε επίσης πολλές παρόμοιες προσπάθειες για πολιτική σύμπραξη με διάφορους σοβαρούς αντιμνημονιακούς φορείς και προσωπικότητες, αλλά χωρίς αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα των ευρωεκλογών μας τιμώρησε όλους. Αφού δε μοιραστήκαμε κοινούς αγώνες, μοιραστήκαμε κοινές ήττες.

Ο καθηγητής Στεφανάδης, η επιστροφή στη δραχμή και η Γαλία ως εφαλτήριο ανατροπής

«Να εξεταστεί προσεκτικά και η εναλλακτική λύση της νομισματικής υποτίμησης με συντεταγμένη επιστροφή στη δραχμή», έγραφε τον Νοέμβριο του 2011 ο νέος επικεφαλής του  Συμβουλίου Οικονομολόγων Εμπειρογνωμόνων (ΣΟΕ), αναπληρωτής καθηγητής του Πανεπιστημίου Πειραιώς Χριστόδουλος Στεφανάδης.Και επισήμανε ότι "οι κυβερνώντες των δύο τελευταίων χρόνων αδυνατούν να κατανοήσουν την τεράστια σημασία του εγχειρήματος μιας γρήγορης υποτίμησης. Εκτός, βέβαια, και αν η κυβέρνηση ενδιαφέρεται μόνο για τα πολύ μακροπρόθεσμα αποτελέσματα και έχει εγκαταλείψει την προσπάθεια να βοηθήσει την οικονομία σε βραχυπρόθεσμο ή μεσοπρόθεσμο ορίζοντα. Ομως, όπως είπε ένας από τους σημαντικότερους οικονομολόγους του 20ού αιώνα, ο John Maynard Keynes, μακροπρόθεσμα είμαστε όλοι νεκροί».

Οι καταστροφικές συνέπειες του ευρώ

Σε πρόσφατη συνέντευξή της στο «Der Spiegel»,η Mαρί Λεπέν που θριάμβευσε στις ευρωεκλογές στη Γαλλία και όλα δείχνουν ότι θα κερδίσει τις επερχόμενες Προεδρικές εκλογές στη χώρα της, επιστρέφοντας τη στο φράγκο και διαλύοντας την ευρωζώνη, χαρακτηρίζει την Ευρωπαϊκή Ένωση «αντιδημοκρατικό τέρας».

Και προειδοποιεί τη Γερμανίδα καγκελάριο Αγγέλα Μέρκελ  να μη συνεχίσει την πολιτική λιτότητας, τονίζοντας ότι  «αν δε βλέπει τα βάσανα στα οποία υποβάλλονται οι υπόλοιποι ευρωπαϊκοί λαοί, η Γερμανία θα καταστήσει τον εαυτό της μισητό». Κάνει δε λόγο για τον κίνδυνο να εκραγεί η Ευρωπαϊκή Ένωση. Και η Λεπέν, η οποία ευφυώς έχει μετατοπιστεί στο κέντρο του πολιτικού φάσματος, καταλήγει τονίζοντας ότι «το ισχυρό ευρώ καταστρέφει τη χώρα τη Γαλλία».

Γιατί είμαστε τόσο ανεκτικοί;

Πρωτεύουσες καρτέλ

Δημήτρης Βάρος

Η Ελλάδα μπήκε στον πέμπτο χρόνο της μνημονιακής υποτέλειας, έχοντας ήδη αποκτήσει χαρακτηριστικά ισοπεδωμένης από πόλεμο χώρας, όπου κανένα Σύνταγμα και κανείς νόμος δεν ισχύει. Μοιάζει να κυβερνάται από συμμορίες που λεηλατούν ασύστολα ένα φοβισμένο λαό.

Ολοι οι Ευρωπαίοι συμφωνούν πως αν αντίστοιχα μέτρα παίρνονταν στις χώρες τους, θα είχαν απέναντί τους μια εξαιρετικά δύσκολα αντιμετωπίσιμη λαϊκή εξέγερση. Τι συμβαίνει και ο ελληνικός λαός δείχνει τόσο ανεκτικός;

Το πραγματικό δίλημμα στις ευρωεκλογές είναι ανάμεσα στο ευρώ-μνημόνιο και στη δραχμή με προκοπή

Στις επερχόμενες ευρωεκλογές το δίλημμα δεν μπορεί και δεν πρέπει να είναι μεταξύ της ψήφου στη ΝΔ ή το ΣΥΡΙΖΑ, αλλά ανάμεσα στο ευρώ ή στη δραχμή. Ανάμεσα στη Μερκελική καταδυνάστευση της χώρας ή στην ανάσταση και την προκοπή της. Όσοι αποδέχονται το ευρω-μάρκο, δε δικαιολογείται να διαμαρτύρονται για τα δεινά του μνημονίου και αυτά που θα επακολουθήσουν. Γιατί το ευρώ είναι αυτοκόλητο με το μνημόνιο.

Το πρόβλημα είναι συστημικό. Οφείλεται στο συνδυασμό του υπερτιμημένου ευρώ με τις πολιτικές της ακραίας λιτότητας που επιβάλλει το Βερολίνο. Δύο δρόμοι υπάρχουν σήμερα. Ο ένας αυτός του ευρωμνημονίου που οδηγεί στην ατέλειωτη φτώχεια, μιζέρια και υποταγή. Και ο άλλος, στην ανατροπή του με μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα τη δραχμή, με νοικοκύρεμα του κράτους, αυτοδύναμη ανάπτυξη, εθνική αξιοπρέπεια και κοινωνική δικαιοσύνη.

Τέσσερις προτάσεις για την αντιμετώπιση της λαθρομετανάστευσης

Πρωτεύουσες καρτέλ

Σήμερα  υπάρχουν στη χώρα μας περίπου 2 εκ. μουσουλμάνοι, από τους οποίους το μεγαλύτερο μέρος  είναι παράνομοι μετανάστες. Με τη συνεχιζόμενη εισβολή τους, το γεγονός ότι γεννούν πέντε παιδιά ανά γυναίκα, έναντι ενός της Ελληνίδας μητέρας, σε συνδυασμό με τη μαζική φυγή των δικών μας παιδιών, σε 20-30 χρόνια θα μας έχουν φτάσει ή και υπερκεράσει πληθυσμιακά. Το τι θα ακολουθήσει είναι γνωστό. Το έχουμε δει στο Λίβανο, στη Βοσνία, στην Κύπρο και αλλού. Από χώρα θα γίνουμε χώρος. Μαλλιά κουβάρια, με μπόλικη Χρυσή Αυγή, τραμπουκισμούς και αιματοκύλισμα, με σαρία και μπούργκα που πολύ θα ταιριάζει στις αριστεροδιεθνίστριες φίλες μου !  Γιατί στο τέλος φυσικά, οι μουσουλμάνοι θα επικρατήσουν αφού απλούστατα θα είναι περισσότεροι.