Μιχάλης Ράπτης: Μην κάνεις ποτέ αυτό που δε σου πάει Θόδωρε ( και ένα άρθρο του για τη θρησκεία)

Ο Μιχάλης Ράπτης, διανοούμενος, φιλόσοφος, ακτιβιστής, ηγετική μορφή του Τροτσιστικού Κινήματος, έφυγε από τη ζωή το 1996, πλήρης ημερών, χορτασμένος από περιπετειώδεις ανηφόρες και κατηφόρες. Ακόμα και οι αντίπαλοί του, δεν μπορεί να αμφισβητήσουν τη φωτεινή σκέψη και τον ιδεαλισμό του. Γνωστός και ως «Πάμπλο», ανέπτυξε έντονη πολιτική δράση στην Ελλάδα και στο εξωτερικό, διατέλεσε γραμματέας της Δ΄Διεθνούς, ενώ έπαιξε ηγετικό ρόλο στις επαναστάσεις κατά της αποικιοκρατίας που ξέσπασαν μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο. Ο Μιχάλης Ράπτης αυτοπροσδιοριζόταν ως οπαδός της ουτοπίας και ως άνθρωπος που οτιδήποτε ανθρώπινο δεν του είναι ξένο και έλεγε: «αν δεν έχει κανείς ένα όραμα, αν δε θέλει να ξεπεράσει το παρόν στο όνομα πάντα της πραγματικότητας, αν δεν τείνει πάντα σε κάτι πάνω απ’τα παρόντα, είναι χαμένος. Η ουτοπία είναι κίνητρο προς κάτι το καλύτερο- και ευτυχώς που υπάρχει».Σε μια συζήτηση που είχα την τύχη να κάνω μαζί του, λίγο πριν το τέλος, θυμάμαι την ενάργεια της σοφίας που εξέπεμπε. Ανάμεσα στα πολλά, όταν το έφερε η κουβέντα κάποια στιγμή του είπα ότι, «προσωπικά καταλαβαίνω πως η γραμμή που έχω χαράξει στη ζωή μου και ακολουθώ ενάντια στους ισχυρούς, δε είναι αυτή που με βολεύει, αλλά δε μου πάει να αλλάξω». Εκείνος, χαμογελώντας μου απάντησε, «μην κάνεις ποτέ αυτό που δε σου πάει Θόδωρε». Ποιό κάτω παραθέτω ένα σημαντικό κείμενο του σχετικά με τη θρησκεία από το www.strovilos.gr που δημοσιεύτηκε το 1995.