Ανοιχτά σύνορα και επίθεση στην εργατική τάξη : Επιστροφή στο Μεσαίωνα των φεουδαρχών και των δούλων

 

Ένα  εξαιρετικό άρθρο του Φώτη Γιοβανόπουλου με τον τίτλο «ανοιχτά σύνορα και επίθεση στην εργατική τάξη: Επιστροφή στο Μεσαίωνα των φεουδαρχών και των δούλων που παρουσιάζουμε εδώ, αποκαλύπτει με επιχειρήματα ότι, η Νέα Τάξη προωθεί συστηματικά τη μετανάστευση για να εξαθλιώσει όλους τους λαούς της υφηλίου με τη διαίρεση ανάμεσα σε

Οι έννοιες αριστερά- δεξιά ανήκουν στο χθες και όχι στο σήμερα

Σύμφωνα με την τελευταία δημοσκόπηση της Le Monde, το 48% της εργατικής τάξης υποστηρίζει την Μαρί Λεπέν και το Εθνικό Μέτωπο στη Γαλλία, με το υπόλοιπο πολύ μικρότερα ποσοστό της ίδιας τάξης να μοιράζεται στους άλλους υποψήφιους.Όπως έχει συμβεί και με τις εκλογές στις ΗΠΑ, το ιστορικό προπύργιο της αριστεράς, η εργατική τάξη και τα φτωχότερα εισοδηματικά και κοινωνικά

Αντι για αριστερά απεναντι στη δεξιά, ας μιλήσουμε για πατρίδα και δημοκρατία, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και στην πλουτοκρατία

Οι παραδοσιακοί πολιτικοί διαχωρισμοί ανάμεσα στην αριστερά και στη δεξιά έχουν σήμερα αλλοιωθεί και χάσει την ιστορική τους ταυτότητα. Οι εκπρόσωποι της κατ' όνομα  σύγχρονης αριστεράς συναγελάζονται με την πλουτοκρατία. Συμπλέουν με τις ελίτ απέναντι στους πολίτες. Πορεύονται με τους κατέχοντες απέναντι στους λιγότερα έχοντες. Με τους πλούσιους απέναντι στους φτωχούς. Με την παγκοσμιοποίηση απεναντι στην πατρίδα. Στηρίζουν την πολυπολιτισμικότητα απέναντι στην εθνική ταυτότητα. Την παρασιτική οικονομία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, απέναντι στην πραγματική οικονομία. Την ψευτοδημoκρατία της διαπλοκής και του κατεστημένου, απέναντι στην πραγματική δημοκρατία. 

Αυτή η αριστερά δεν είναι αυτή που ξέραμε. Είναι κάλπικη αριστερά. Καπηλεύεται αρχές, αξίες,θέσεις της αριστεράς, του σοσιαλισμού, της δημοκρατίας, απαξιώνοντας τις ιερές αυτές έννοιες. 

Οι πραγματικοί αριστεροί ήταν, είναι και θα είναι με τους φτωχούς και τους αδύνατους. Αλλά πολλοί αν όχι οι περισσότεροι σημερινοί αριστεροί δεν είναι. Για αυτό, ας μη μιλάμε πια για αριστερά και δεξιά. Αρκεί να μιλάμε για πατρίδα και δημοκρατία, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και στην πλουτοκρατία. Αρκεί αυτό. 

Το εμπόριο της ελπίδας που σκοτώνει

Η αριστερή ελπίδα απέδρασε, πέταξε και χάθηκε πολύ γρήγορα στα σύννεφα μιας δεξιόστροφης Βερολινέζικης πορείας. Ο Αλέξης έπεσε μέσα στο λάκκο με τα φίδια του ευρώ πάση θυσία που έσκαψε μόνος του. Δεν κατάλαβε, δεν ήξερε πως, καμιά διαπραγμάτευση δεν μπορεί να πετύχει χωρίς εναλλακτικό σχέδιο. Παγιδεύτηκε στο παρανοϊκό σκεπτικό  του ευρώ πάση θυσία, παρ' όλο που το βροντερό όχι του δημοψηφίσματος που άλλα του διαμήνυσε. Και δυναμίτισε  την πολλά υποσχόμενη πολιτική του καριέρα, στην οποία, πολλοί, όπως και εμείς, είχαμε εναποθέσει τις ελπίδες μας για την ανάσταση της πατρίδας.

Οι μετανάστες, οι μουσουλμάνοι, ο Κάρλ Μάρξ και η αριστερά

 «Η μετανάστευση είναι το μέσο για τη διαιώνιση της σκλαβιάς.....Ο Σοσιαλισμός αντιπαθεί την ελεημοσύνη  για την ταπείνωση στην οποία υποβάλλουν τα άτομα που έχουν ανάγκη και γιατί ενσταλάζουνε μέσα τους το μίσος. Και επιπλέον, γιατί σε μια χώρα όπου υπάρχει κοινωνική δικαιοσύνη οι ελεημοσύνες είναι περιττές. Και όσοι αρέσκονται στο ρόλο του καλού Σαμαρείτη, ας μην ξεχνούν ότι δε θα υπήρχαν καλοί Σαμαρείτες, αν δεν υπήρχαν ληστές. Οι σωτήρες και οι ελευθερωτές ίσως είναι λαμπροί για μυθιστορήματα και αγιογραφίες, μια όμως που δεν είναι δυνατόν να υπάρχουνε χωρίς αμαρτωλούς και θύματα, είναι κακά κοινωνικά συμπτώματα...»Τάδε έφη Κάρλ Μάρξ και διακηρύξεις της Σοσιαλιστικούς διεθνούς.