Η μητέρα μου Μαρία Σουρμελή Κατσανέβα, ήταν το δεύτερο παιδί από έξι αδέρφια της οικογένειας του Ιορδάνη και Δέσποινας Σουρμέλη από την Κερασούντα του Πόντου.Με την προσφυγιά του 1922, σε πολύ μικρή ηλικία ξεριζώθηκε από τον τόπο της και μαζί με τη μητέρα και τα αδέρφια της εγκαταστάθηκαν στην Καλλιθέα. Ο πατέρας Ιορδάνης ήταν αιχμάλωτος βαθιά στη Μικρά Ασία και κανένας δε γνώριζε για την τύχη του. Η οικογένεια που ευημερούσε στον Πόντο, ήρθε εδώ χωρίς τίποτα εκτός από τα ρούχα τους. Τα παιδιά μεγάλωσαν με χίλιες δυο δυσκολίες και όλοι τους σπούδασαν και πρόκοψαν. Η μητέρα μου τέλειωσε τη Νομική Αθηνών το 1936 με λίαν καλώς και ήταν η δεύτερη γυναίκα δικηγορίνα στην Ελλάδα. Ασχολήθηκε με τη δωρεάν υποστήριξη ανηλίκων και έγινε γενική γραμματέας της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων. Λόγια και πολυγραφότατη, έδινε διαλέξεις και έγραφε άρθρα για τον Πόντο και διάφορα άλλα θέματα κοινωικής ευαισθησίας. Πιο κάτω παρατίθεται ένα τέτοιο κείμενό της γεμάτο νοσταλγία και συναίσθημα, με τίτλο "Σπουδή και μνήμη Πόντου". Εκδόθηκε σε μικρό
