Η πλατεία Ομονοίας, η ανθρώπινη, στρογγυλή και βολική κυκλοφοριακά πλατεία της νιότης μας, με τους φοίνικες, το πράσινο, το συντριβάνι, τα παγκάκια με θέα την Ακρόπολη, η πλατεία της ευχάριστης πολυκοσμίας, των συγκεντρώσεων, των εκδηλώσεων, έχει μετατραπεί ανιστόρητα και βάναυσα, σε κακόγουστο, γκρίζο, άψυχο τσιμεντένιο και πανάκριβο τερατούργημα. Ακολούθησε την καταστροφική μοίρα της όμορφης νεοκλασικής Αθήνας, με ευθύνη αποστεωμένων πολιτικών και θολωμένων αρχιτεκτόνων και πολεοδόμων.Μόνιμοι θαμώνες της είναι η ¨αφρόκρεμα¨ της υποκόσμιας και πολυεθνικής χώρας μας, ως ένα σπάνιο
