Ένα από τα βασικά επιχειρήματα των εραστών του ευρώ είναι η
επιθέσεις στην επιλεγόμενη «συμμορία της δραχμής», στους δραχμηστές, οι οποίοι έχουν
δήθεν μεταφέρει χρήματα σε ευρώ στο
εξωτερικό και περιμένουν, με τη μετάβαση και υποτίμηση της δραχμής, να πλουτίσουν.
Αυτός είναι ο μύχιος λόγος λένε οι ευρωλάγνοι που εμείς οι δραχμηστές υποστηρίζουμε
τη μετάβαση στη δραχμή που κατά την άποψή τους θα μας οδηγήσει στην κόλαση. Ενώ
τώρα ζούμε στον παράδεισο, ή τουλάχιστον σε αναμονή της έλευσής του παράδεισου.
Μια έλευση που μοιάζει με τον ουρανό. Όσο τον πλησιάζεις, τόσο απομακρύνεται. Προσωπικά ως αμετανόητος δραχμηστής δεν έχω ούτε ένα ευρώ στο
εξωτερικό. Έναν λογαριασμό σε Τράπεζα της Αγγλίας με ελάχιστα χρήματα που είχα από
την εποχή των σπουδών και της παραμονής μου εκεί, τον έκλεισα οριστικά εδώ και
πολύ καιρό. Αλίμονο. Το κακό για εμένα ότι, ούτε εδώ δεν έχω πάνω από 5-7.000
καταθέσεις σε ευρώ, ενώ οι υποχρεώσεις μου σε στεγαστικό δάνειο είναι υπερπολλαπλάσιες Και δεν ξέρω κανέναν δραχμηστή να έχει παχυλούς ευρω-λογαριασμούς
στο εξωτερικό.
