Έχασα το φως μου σε ηλικία δέκα ετών Δεν είναι ένα απλό γεγονός για να μην το εξωραΐζουμε. Είναι μία καταλυτική στιγμή και είναι πολύ πιο σκληρή όσο σιγά-σιγά συνειδητοποιείς ότι αυτή θα είναι μία πραγματικότητα στη ζωή σου. Τα πρώτα δύο χρόνια μού καλλιεργούσε η οικογένεια την αίσθηση ότι κάτι θα γίνει, εδώ, έξω, όταν η μάνα μου η μακαρίτισσα άκουγε ότι κάπου γίνεται μεταμόσχευση ματιού έλεγε στον πατέρα μου «πούλα ένα χωράφι και πήγαινε τον Πάνο έξω». Η γιαγιά ήθελε να με πηγαίνει στους Αγίους. Κάποια στιγμή τους είπα ούτε Αγίους θέλω, ούτε γιατρούς. Δεν πάω πουθενά.
