Η ώρα της κρίσης πλησιάζει πλέον. O Αντώνης Σαμαράς έριξε την καυτή πατάτα στην ταραχώδη πολιτική μας σκηνή με το κορυφαίο δίλημμα : Ή συνεχίζουμε μέσα στη στρούγκα της ευρωζώνης εκτελώντας χωρίς παρεκκλίσεις το ανελέητο σφυροκόπημα των μνημονιακών εντολών, με συνέχιση της φτώχειας, της μιζέριας, την κατοχής της χώρας, με κάποια αόριστη ελπίδα ότι στο απώτερο μέλλον θα δούμε καλύτερες μέρες. Μια ελπίδα που όπως ο ουρανός, απομακρύνεται όσο τον πλησιάζεις ! Ή εναλλακτικά, αποτολμάμε τη μεγάλη έξοδο. Με μετάβαση στο εθνικό μας νόμισμα, με στάση πληρωμών, με κούρεμα και αναδιαπραγμάτευση του χρέους, με έντιμη διαχείριση και νοικοκύρεμα του κράτους, με στοχευμένη αναπτυξιακή πολιτική, με αναζήτηση διεθνών συμμαχιών σε δύση, ανατολή και νότο. Η συνύπαρξη της νέας δραχμής, του εθνικού μας νομίσματος με το ευρώ, όπως ισχύει στην πράξη σήμερα σε πολλές άλλες ευρωπαϊκές χώρες, αποτελεί μια σοβαρή εναλλακτική λύση που αξίζει να μελετηθεί
