Στη
γειτονιά που μένω στη Νέα Ερυθραία υπάρχει ένα μεγάλο ανοικτό κτήμα με πολλές
ελιές που κάθε χρόνο πέφτουν, αφού κανείς δεν τις μαζεύει. Ειλικρινά με
στεναχωρεί αυτή κατάσταση να βλέπω κάθε χρόνο το χρυσάφι που λέγεται ελιά να
πέφτει, να βρομίζει και να σαπίζει στο χώμα.Είναι
γνωστό ότι, συχνά οι εταιρείες μας πουλάνε νοθευμένο λάδι στα super market,
γι΄αυτό και κατά κανόνα το αγοράζω απο παραγωγούς, με την ελπίδα ότι δεν κάνουν
το ίδιο. Όμως, αφού υπάρχουν τόσες ελιές που πάνε χαμένες, πάντα αναρωτιόμουν
γιατί δεν τις μαζεύουμε, την ίδια ώρα που γκρινιάζουμε για τα οικονομικά μας
αδιέξοδα. Είμαστε
τεμπέληδες τελικά, βαριόμαστε την όλη διαδικασία, δεν το έχουμε σκεφτεί, ή
θεωρούμε ότι δεν αξίζει τον κόπο αφού το οικονομικό όφελος είναι δυσανάλογο από
τον μπελά της όλης διαδικασίας; Μήπως έχουμε απλά καλομάθει και θεωρούμε ως
