Η Μικρασιατική καταστροφή, ο ξεριζωμός των Ελλήνων του Πόντου και της Μικράς Ασίας και η ανάπτυξη της μητροπολιτικής Ελλάδας

Πριν από 96 χρόνια, τον Σεπτέμβριο του 1922 κάηκε και λεηλατήθηκε Σμύρνη. Η Μικρασιατική καταστροφή, οδήγησε στον ξεριζωμό από τις πατρογονικές εστίες ύστερα από περισσότερα δυο χιλιάδες χρόνια τον δυναμικό πολυάριθμο Ελληνισμό της Ανατολής.Στις αρχές του 20ου αιώνα, ο Ελληνισμός αυτός της Μικράς Ασίας και του Πόντου αναλογούσε στο 1/3 περίπου του συνολικού πληθυσμού της περιοχής και  είχε αναδειχτεί ως η κυρίαρχη οικονομική ελίτ της πολυεθνικής Οθωμανικής

Πόντος,Γενοκτονία Ποντίων και μια πρωτογενής έρευνα

     

Ο Πόντος ως γεωγραφική ενότητα, από την αρχαιότητα περιλάμβανε την ευρεία παραλιακή χώρα του Εύξεινου Πόντου: η έκταση κάλυπτε τις περιοχές ανάμεσα στο Φάση ποταμό, κοντά στον οποίο σήμερα βρίσκεται η πόλη Βατούμ της Γεωργίας, και την Ηράκλεια την Ποντική, όπως αναφέρουν οι αρχαίοι ιστοριογράφοι Ηρόδοτος και Ξενοφώντας.Οι πρώτες ομαδικές εγκαταστάσεις Ελλήνων στην περιοχή του Ευξείνου Πόντου, πραγματοποιήθηκαν κατά την αρχαιότητα, και κυρίως, κατά το δεύτερο ελληνικό αποικισμό, ενώ οι νεότερες έρευνες δείχνουν ότι ένας αριθμός από αυτούς

Σπονδή και μνήμη Πόντου

Της Μαρίκας Σουρμελή Κατσανέβα

Το κείμενο που παρουσιάζεται εδώ έχει γραφεί παλαιότερα από τη μητέρα μου Μαρίκα Σουρμελή Κατσανέβα                   (φωτογραφία εδώ), η οποία γεννήθηκε στην Κερασούντα του Πόντου και μικρό κοριτσάκι με τη μητέρα της Δέσποινα και τα έξι μικρά τότε αδέρφια της ήρθαν πρόσφυγες στην Ελλάδα και εγκαταστάθηκαν στην Καλλιθέα της Αθήνας. Ο Πατέρας της και παππούς μου Ιορδάνης, πιάστηκε αιχμάλωτος από τους Νεότουρκους και στάλθηκε εξόριστος στα βάθη της Ανατολίας. Ήταν από τους λίγους των ανδρών της οικογένειας Σουρμελή που από καθαρή τύχη σώθηκαν από τη γενοκτονία των Ποντίων, την οποία αμφισβητούν σημερινοί κυβερνώντες εθνομηδενιστές. Η μητέρα μου που δε ζει πια, μεγάλωσε στην Αθήνα, πήρε το πτυχίο της Νομικής και αναδείχτηκε ως μια από τις πρώτες γυναίκες δικηγορίνες της χώρας, με λόγιο και γλαφυρό λόγο και πένα, με  αγώνες για τα δικαιώματα των παιδιών, με  διάθεση προσφοράς και συμμετοχής στα κοινά. Το κείμενό τη παρατίθεται αυτούσιο πιο κάτω.

Κερασουντέϊκα Ποντιακά κάλαντα, αφιέρωμα στην Πόντια Μητέρα μου Μαρίκα Σουρμελή Κατσανέβα

Μαζί με ευχές από καρδιάς προς όλους τους φίλους και φίλες, αφιερώνω τα κάλαντα αυτά των Χριστουγέννων από την Κερασούντα του Πόντου στη μνήμη της Πόντιας μητέρας μου Μαρίκας Σουρμέλή Κατσανέβα που γεννήθηκε στην Κερασούντα των Αλησμόνητων Πατρίδων και μικρό κοριτσάκι ήρθε πρόσφυγας στην Ελλάδας με την ανταλλαγή των πληθυσμών το 1922 ύστερα πό τη Μικρασιατική καταστροφή.......

Στο ταξίδι του ξεριζωμού από τις αλησμόνητες πατρίδες, επικεφαλής της οικογένειας ήταν η γιαγιά  Δέσποινα, δύο προ-γιαγιάδες, ένα παιδί-συγγενής, ο Γιάννης Σαρούς και τα πέντε αδέρφια της Μαρίκας, ο Αντώνης, η Ευδοξία,ο Γιώργος, ο Παναγιώτης και ο Λευτέρης. Ο Πατέρας Ιορδάνης είχε συλληφθεί από τους Νεότουρκους και εξορίστηκε

Σπονδή και μνήμη Πόντου

Η μητέρα μου Μαρία Σουρμελή Κατσανέβα, ήταν το δεύτερο παιδί από έξι αδέρφια της οικογένειας του Ιορδάνη και Δέσποινας Σουρμέλη από την Κερασούντα του Πόντου.Με την προσφυγιά του 1922, σε πολύ μικρή ηλικία ξεριζώθηκε από τον τόπο της και μαζί με τη μητέρα και τα αδέρφια της εγκαταστάθηκαν στην Καλλιθέα. Ο πατέρας Ιορδάνης ήταν αιχμάλωτος βαθιά στη Μικρά Ασία και κανένας δε γνώριζε για την τύχη του. Η οικογένεια που ευημερούσε στον Πόντο, ήρθε εδώ χωρίς τίποτα εκτός από τα ρούχα τους. Τα παιδιά μεγάλωσαν με χίλιες δυο δυσκολίες και όλοι τους σπούδασαν και πρόκοψαν. Η μητέρα μου τέλειωσε τη Νομική Αθηνών το 1936 με λίαν καλώς και ήταν η δεύτερη γυναίκα δικηγορίνα στην Ελλάδα. Ασχολήθηκε με τη δωρεάν υποστήριξη ανηλίκων και έγινε γενική γραμματέας της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων. Λόγια και πολυγραφότατη, έδινε διαλέξεις και έγραφε άρθρα για τον Πόντο και διάφορα άλλα θέματα κοινωικής ευαισθησίας. Πιο κάτω παρατίθεται ένα τέτοιο κείμενό της γεμάτο νοσταλγία και συναίσθημα, με τίτλο "Σπουδή και μνήμη Πόντου". Εκδόθηκε σε μικρό