Όταν με ρωτάνε ποιον υποστηρίζω, απαντώ: «είμαι με τους αδύνατους»

Ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχουν ακόμα πατρίδες, κάτι που δεν είμαι σίγουρος ότι θα ισχύει σε μεταγενέστερες εποχές. Αναρωτιέμαι μήπως είμαστε από τις τελευταίες γενιές σ’ αυτό τον πλανήτη για τους οποίους συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το τέλος της πατρίδας, αλλά  και το τέλος του τρόπου ζωής και του πολιτισμού, όπως τον ήξεραν οι άνθρωποι παλιά, μοιάζει να έρχεται ορμητικό, νεφελώδες, σκοτεινό. Ίσως πάλι τα πράγματα να μη γίνουν έτσι και η σημερινή σκοτεινή διαδρομή