Όταν με ρωτάνε ποιον υποστηρίζω, απαντώ: «είμαι με τους αδύνατους»

Ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχουν ακόμα πατρίδες, κάτι που δεν είμαι σίγουρος ότι θα ισχύει σε μεταγενέστερες εποχές. Αναρωτιέμαι μήπως είμαστε από τις τελευταίες γενιές σ’ αυτό τον πλανήτη για τους οποίους συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το τέλος της πατρίδας, αλλά  και το τέλος του τρόπου ζωής και του πολιτισμού, όπως τον ήξεραν οι άνθρωποι παλιά, μοιάζει να έρχεται ορμητικό, νεφελώδες, σκοτεινό. Ίσως πάλι τα πράγματα να μη γίνουν έτσι και η σημερινή σκοτεινή διαδρομή

Ποιοι είναι οι αριστεροί, οι δεξιοί, οι ακροδεξιοί, οι φασίστες σήμερα ;

Εκτός από τους αργυρώνητους δημοσιογραφούντες και αναλυτές των κατοχικών  ΜΜΕ, έντυπων και ηλεκτρονικών, αρκετοί καλοί αντισυστημικοί,προοδευτικοί  αναλυτές, υπεράνω υποψίας, συχνά χαρακτηρίζουν ότι, οι μεγάλες πλειοψηφικές δυνάμεις που συγκροτούνται σήμερα ενάντια στην Ευρώπη της  Γερμανίας, απέναντι στο χρηματιστηριακό κεφάλαιο, στον άγριο

Αντι για αριστερά απεναντι στη δεξιά, ας μιλήσουμε για πατρίδα και δημοκρατία, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και στην πλουτοκρατία

Οι παραδοσιακοί πολιτικοί διαχωρισμοί ανάμεσα στην αριστερά και στη δεξιά έχουν σήμερα αλλοιωθεί και χάσει την ιστορική τους ταυτότητα. Οι εκπρόσωποι της κατ' όνομα  σύγχρονης αριστεράς συναγελάζονται με την πλουτοκρατία. Συμπλέουν με τις ελίτ απέναντι στους πολίτες. Πορεύονται με τους κατέχοντες απέναντι στους λιγότερα έχοντες. Με τους πλούσιους απέναντι στους φτωχούς. Με την παγκοσμιοποίηση απεναντι στην πατρίδα. Στηρίζουν την πολυπολιτισμικότητα απέναντι στην εθνική ταυτότητα. Την παρασιτική οικονομία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, απέναντι στην πραγματική οικονομία. Την ψευτοδημoκρατία της διαπλοκής και του κατεστημένου, απέναντι στην πραγματική δημοκρατία. 

Αυτή η αριστερά δεν είναι αυτή που ξέραμε. Είναι κάλπικη αριστερά. Καπηλεύεται αρχές, αξίες,θέσεις της αριστεράς, του σοσιαλισμού, της δημοκρατίας, απαξιώνοντας τις ιερές αυτές έννοιες. 

Οι πραγματικοί αριστεροί ήταν, είναι και θα είναι με τους φτωχούς και τους αδύνατους. Αλλά πολλοί αν όχι οι περισσότεροι σημερινοί αριστεροί δεν είναι. Για αυτό, ας μη μιλάμε πια για αριστερά και δεξιά. Αρκεί να μιλάμε για πατρίδα και δημοκρατία, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και στην πλουτοκρατία. Αρκεί αυτό. 

Η ήττα Ομπάμα-Κλίντον, η ανατροπή της παγκοσμιοποίησης η επερχόμενη σύγκρουση Τράμπ-Μέρκελ και η ορατή επιστροφή στη δραχμή

Ο απερχόμενος πλανητάρχης Μπαράκ Ομπάμα, ήρθε, μίλησε για το λίκνο της δημοκρατίας και του πολιτισμού την Ελλάδα και αναχώρησε για το Βερολίνο. Εκεί συζήτησε  με την Αγκέλα Μέρκελ πως θα αντιμετωπίσουν από κοινού το «τσουνάμι» Τράμπ πο απειλεί την ανατροπή της παγκοσμιοποίησης που προωθούσαν σε αγαστή συνεργασία οι δυο τους, μαζί με άλλους παράταιρους Εταίρους. Στην κοινή τους συνέντευξη, καμιά απολύτως αναφορά δεν έγινε για την Ελλάδα. παρ' όλες τις έστω και σημειολογικού χαρακτήρα υποσχέσεις του Μπαράκ ότι, θα πιέσει την ηγεσία του Βερολίνου για την ελάφρυνση του. Ένα

Ελλάς τέλος τα επόμενα 10-20 χρόνια, εκτός εάν....

Η οικονομική κρίση εκτός από οικονομικά αδιέξοδα,φτώχεια, ανεργία,  μιζέρια, έχει δημιουργήσει παράλληλα και ένα τεράστιο πρόβλημα δημογραφικής κατάρρευσης και εξάρθρωσης του ελληνισμού. Την ώρα που εισρέουν μαζικά στη χώρα εκατοντάδες χιλιάδες μη αφομοιώσιμοι μουσουλμάνοι έποικοι, ο ελληνικός πληθυσμός συρρικνώνεται  δραματικά. Η ελληνίδα μητέρα γεννά περίπου 1 παιδί  όταν οι μουσουλμάνες γεννούν  5 παιδιά κατά μέσο όρο. Οι γεννήσεις ελληνογενών έχουν μειωθεί κατά 20% από το 2008 και οι θάνατοι  είναι περισσότεροι από τις γεννήσεις. Παράλληλα, αλματωδώς αυξάνονται οι γεννήσεις των μουσουλμάνων εποίκων, έτσι που σε πολλά σχολεία της Πρωτεύουσας τα παιδάκια των αλλοδαπών είναι περισσότερα από τα ελληνόπουλα. Περισσότεροι από 200.000 συμπατριώτες μας έχουν μεταναστεύσει στο εξωτερικό μέσα στα χρόνια της κρίσης, με το κύμα της φυγής να αυξάνεται συνεχώς, αφού η ανεργία παραμένει σε δυσθεώρητα ύψη, 26% στο σύνολο και άνω του 50% για τους νέους. Η Ελλάδα κατέχει το υψηλότερο ποσοστό ανεργίας διεθνώς στις χώρες του ΟΟΣΑ και δεν υπάρχουν σοβαρές ενδείξεις ότι αυτή η εικόνα θα ανατραπεί στο προβλεπτό μέλλον.

Η αιματηρή τρομοκρατική επίθεση στο Παρίσι και οι συνέπειες για την Ελλάδα

Τα αιματηρά γεγονότα στο Παρίσι αναδεικνύουν το λάθος ή και την αφέλεια της πολιτικής των ανοιχτών συνόρων στο βωμό μιας ανιστόρητης αντίληψης για τη φιλανθρωπία που συγχέει την παγκοσμιοποίηση με το σοσιαλιστικό διεθνισμό. Τελευταία, έχει καταργηθεί όχι μόνο η έννοια του παράνομου μετανάστη αλλά και αυτή του μετανάστη. Τώρα πλέον όλοι οι μετακινούμενοι στην Ευρώπη είναι πρόσφυγες. Γεγονός είναι ότι όλοι τους είναι μουσουλμάνοι, χωρίς αυτό από μόνο του φυσικά να αποτελεί κόλαφο. Όμως, εκτός των άλλων που αναλύονται ποιο κάτω, ανάμεσα στις εκατοντάδες χιλιάδες που έχουν εισέλθει από την Τουρκία στην Ελλάδα με το ψευτοπροσωπείο του πρόσφυγα, ήταν αναμενόμενο να παρεισφρύσουν και ακραία στοιχεία, αποδεικνύοντας, εκτός των άλλων, το τεράστιο κενό των μέτρων ασφαλείας στον ίδιο τομέα. 'Οπως και την αστεία πλάνη ότι οι περισσότεροι που εισέρχονται τον τελευταίο καιρό είναι Σύριοι πρόσφυγες. Στην πραγματικότητα, η μεγάλη πλειοψηφία τους είναι, μη Σύριοι μουσουλμάνοι οικονομικοί μετανάστες, πολλοί απο τους οποίους έχουν προμηθευτεί πλαστά διαβατήρια Συρίας.

Όταν με ρωτάνε ποιον υποστηρίζω, απαντώ: «είμαι με τους αδύνατους»

Ζούμε σε μια εποχή όπου υπάρχουν ακόμα πατρίδες, κάτι που δεν είμαι σίγουρος ότι θα ισχύει σε μεταγενέστερες εποχές. Αναρωτιέμαι μήπως είμαστε από τις τελευταίες γενιές σ’ αυτό τον πλανήτη για τους οποίους συμβαίνει κάτι τέτοιο. Το τέλος της πατρίδας, αλλά  και το τέλος του τρόπου ζωής και του πολιτισμού, όπως τον ήξεραν οι άνθρωποι παλιά, μοιάζει να έρχεται ορμητικό, νεφελώδες, σκοτεινό.