Google+ Followers

13 Απρ 2015

Καλό σου ταξίδι μεγάλε φιλέλληνα Γκύντερ Γκράς που ύμνησες την Ελλάδα


 Έφυγε ο μέγας Γερμανός Νομπελίστας φιλέλληνας Γκίντερ Γκρας που, μεταξύ άλλων έγραψε ποίημα ύμνο για την Ελλάδα. Ανήμερα του ελληνικού Πάσχα έφυγε για το μεγάλο ταξίδι χωρίς γυρισμό ο κορυφάιος Γερμανός διανοούμενος Νομπελίστας και  φιλέλληνα Γκύντερ Γκράς.Τον συνοδεύουν οι σκέψεις, η αγάπη και η ευγνωμοσύνη όλων των Ελλήνων. Το περίφημο ποίημα του με τίτλο «Η Ντροπή της Ευρώπης» χρησιμοποιεί  φόρμα αρχαιοελληνικής ωδής και απευθύνεται στην Ευρώπη, προειδοποιώντας την ότι κινδυνεύει με πνευματική πενία αν
 Έφυγε ο μέγας Γερμανός Νομπελίστας φιλέλληνας Γκίντερ Γκρας που, μεταξύ άλλων έγραψε ποίημα ύμνο για την Ελλάδα. Ανήμερα του ελληνικού Πάσχα έφυγε για το μεγάλο ταξίδι χωρίς γυρισμό ο κορυφάιος Γερμανός διανοούμενος Νομπελίστας και  φιλέλληνα Γκύντερ Γκράς.Τον συνοδεύουν οι σκέψεις, η αγάπη και η ευγνωμοσύνη όλων των Ελλήνων. Το περίφημο ποίημα του με τίτλο «Η Ντροπή της Ευρώπης» χρησιμοποιεί  φόρμα αρχαιοελληνικής ωδής και απευθύνεται στην Ευρώπη, προειδοποιώντας την ότι κινδυνεύει με πνευματική πενία αν αποπέμψει από τις αγκάλες της τη χώρα που τη δημιούργησε. Με αναφορές στην Ιφιγένεια εν Ταύροις του Γκαίτε, τον μύθο της Αντιγόνης και το έργο του φιλέλληνα Γερμανού λυρικού ποιητή Χέλντερλιν ο Γκρας κάνει αναδρομή στην ελληνική Ιστορία, μέχρι τη χούντα των συνταγματαρχών. Και καταλήγει  με την απειλή ότι «η απληστία των τραπεζών, των επιτρόπων και των εγκαθέτων τους» θα προκαλέσει τη μίνι των ίδιων των θεών. Δίχως την Ελλάδα η Ευρώπη θα είναι φτωχότερη, μία ήπειρος φθαρμένη και στερημένη από οποιαδήποτε πνευματικότητα.Ακολουθεί το ποίησμα-ύμνος για την Ελλάδα.

«Η Ντροπή της Ευρώπης»
Στο χάος κοντά, γιατί δεν συμμορφώθηκε στις αγορές· κι Εσύ μακριά από τη Χώρα, που Σου χάρισε το λίκνο.
Οσα Εσύ με την ψυχή ζήτησες και νόμισες πως βρήκες, τώρα θα καταλυθούν, και θα εκτιμηθούν σαν σκουριασμένα παλιοσίδερα.
Σαν οφειλέτης διαπομπευμένος και γυμνός, υποφέρει μια Χώρα· κι Εσύ, αντί για το ευχαριστώ που της οφείλεις, προσφέρεις λόγια κενά.
Καταδικασμένη σε φτώχεια η Χώρα αυτή, που ο πλούτος της κοσμεί Μουσεία: η λεία που Εσύ φυλάττεις.
Αυτοί που με τη δύναμη των όπλων είχαν επιτεθεί στη Χώρα την ευλογημένη με νησιά, στον στρατιωτικό τους σάκο κουβαλούσαν τον Χέλντερλιν.
Ελάχιστα αποδεκτή Χώρα, όμως οι πραξικοπηματίες της, κάποτε, από Εσένα, ως σύμμαχοι έγιναν αποδεκτοί.
Χώρα χωρίς δικαιώματα, που η ισχυρογνώμονη εξουσία ολοένα και περισσότερο της σφίγγει το ζωνάρι.
Σ' Εσένα αντιστέκεται φορώντας μαύρα η Αντιγόνη, και σ' όλη τη Χώρα πένθος ντύνεται ο λαός, που Εσένα φιλοξένησε.

Ομως, έξω από τη Χώρα, του Κροίσου οι ακόλουθοι και οι όμοιοί του όλα όσα έχουν τη λάμψη του χρυσού στοιβάζουν στο δικό Σου θησαυροφυλάκιο.
Πιες επιτέλους, πιες! κραυγάζουν οι εγκάθετοι των Επιτρόπων· όμως ο Σωκράτης, με οργή Σου επιστρέφει το κύπελλο γεμάτο ώς επάνω.
Θα καταραστούν εν χορώ, ό,τι είναι δικό Σου οι θεοί, που τον Ολυμπό τους η δική Σου θέληση ζητάει ν' απαλλοτριώσει.
Στερημένη από πνεύμα, Εσύ θα φθαρείς χωρίς τη Χώρα, που το πνεύμα της, Εσένα, Ευρώπη, εδημιούργησε.


(Μετάφραση: Πατρίτσια Αδαμοπούλου)