Αντι για αριστερά απεναντι στη δεξιά, ας μιλήσουμε για πατρίδα και δημοκρατία, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και στην πλουτοκρατία

Οι παραδοσιακοί πολιτικοί διαχωρισμοί ανάμεσα στην αριστερά και στη δεξιά έχουν σήμερα αλλοιωθεί και χάσει την ιστορική τους ταυτότητα. Οι εκπρόσωποι της κατ' όνομα  σύγχρονης αριστεράς συναγελάζονται με την πλουτοκρατία. Συμπλέουν με τις ελίτ απέναντι στους πολίτες. Πορεύονται με τους κατέχοντες απέναντι στους λιγότερα έχοντες. Με τους πλούσιους απέναντι στους φτωχούς. Με την παγκοσμιοποίηση απεναντι στην πατρίδα. Στηρίζουν την πολυπολιτισμικότητα απέναντι στην εθνική ταυτότητα. Την παρασιτική οικονομία του χρηματιστηριακού κεφαλαίου, απέναντι στην πραγματική οικονομία. Την ψευτοδημoκρατία της διαπλοκής και του κατεστημένου, απέναντι στην πραγματική δημοκρατία. 

Αυτή η αριστερά δεν είναι αυτή που ξέραμε. Είναι κάλπικη αριστερά. Καπηλεύεται αρχές, αξίες,θέσεις της αριστεράς, του σοσιαλισμού, της δημοκρατίας, απαξιώνοντας τις ιερές αυτές έννοιες. 

Οι πραγματικοί αριστεροί ήταν, είναι και θα είναι με τους φτωχούς και τους αδύνατους. Αλλά πολλοί αν όχι οι περισσότεροι σημερινοί αριστεροί δεν είναι. Για αυτό, ας μη μιλάμε πια για αριστερά και δεξιά. Αρκεί να μιλάμε για πατρίδα και δημοκρατία, απέναντι στην παγκοσμιοποίηση και στην πλουτοκρατία. Αρκεί αυτό. 

Το 1% του πληθυσμού κατέχει περισσότερα από το 99% του παγκόσμιου πλούτου

Σε μελέτη της της σπουδαίας διεθνούς οργάνωσης Oxfam  αναφέρεται ότι το χάσμα μεταξύ πλουσίων και φτωχών βαθαίνει δραματικά τα τελευταια χρόνια. Τ ο μερίδιο πλούτου που κατέχει το 1% του πληθυσμού παγκοσμίως ανέρχεται  στο 44% το 2009, στο 48% το 2014 και προβλέπεται  να ξεπεράσει το 50% το 2016.Τον ίδιο χρόνο, το πλουσιότερο 1% του παγκόσμιου πληθυσμού θα κατέχει περισσότερα από το υπόλοιπο 99%..Αυτές είναι οι αποκρουστικές συνέπειες του ανεξέλεγκτου κλεπτοκρατικού χρηματιστηριακού καπιταλισμού που έχει επικρατήσει στη διεθνή οικονομία τα τελευταία 25 χρόνια. 

Του καπιταλισμού των αγορών και των κορακιών που μπορούν να κερδίζουν τεράστια χρηματικά ποσά μέσα ελάχιστα λεπτά. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η χρηματιστηριακή οικονομία έχει δεκαπλάσιο τζίρο από τις αποδόσεις της πραγματικής οικονομίας.

Η τραγωδία της Αργεντινής : η μάχη των φτωχών ενάντια στους πλούσιους

Η τραγωδία της Αργεντινής, αντί να συνετίζει, διαστρεβλώνεται από το κραταιό πολιτικοδημοσιογραφικό σύστημα για να χρησιμοποιηθεί ως άλλοθι για αποτυχημένες συνταγές που εφαρμόζονται εδώ. Στην Αργεντινή, εκείνος που δραπέτευσε με ελικόπτερο στις  21/12/2001 ήταν ο αντίστοιχος Σαμαράς-κάτι το οποίο προσωπικά απευχόμαστε- και όχι ο αντίστοιχος Τσίπρας. Δύο μέρες πριν είχε εξαφανιστεί ο τότε Υπουργός  Οικονομικών, ο μισητός σήμερα από τους Αργεντίνους Ντομίγκο Καβάγιο. Γεγονός είναι ότι, εδώ και 13 περίπου συνέχή χρόνια, ο Αργεντίνικος λαός των 46 εκ. κατοίκων, παρ' όλη την υπονόμευση απο το διεθνές πρακτοριλίκι, ψηφίζει δαγκωτό τις κυβερνήσεις των Κίρτσνερ που μάχονται μόνοι, ενάντιαα στα αρπακτικά του παγκόσμιου καζινο-καπιταλισμού. Αυτό και μόνο το δεδομένο αποδεικνύει πόσο μεγάλοι ψεύτες είναι τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια που βομβαρδίζουν ανελέητυα την κοινή γνώμη με την άποψη ότι, η Αργεντινή έχει καταστραφεί απο τότε που αποσυνδέθηκε από το "καλό" δολάριο και για το λόγο αυτό πρέπει να είμαστε καλά παιδιά για να μην πα΄θουμε τα ίδια! Αλλά ας δούμε  πιο κάτω μια σύντομη αναδρομή στη σύγχρονη ιστορία της Αργεντινής.

Οι πλούσιοι γίνονται πλουσιότεροι και οι φτωχοί φτωχότεροι

Η πραγματικότητα της αυξανόμενης ανισότητας στην Αμερική είναι εμφανής. Μετά τα τέλη της δεκαετίας του 1970 οι πραγματικοί μισθοί του κατώτερου μισού του εργατικού δυναμικού έχουν παραμείνει ίδιοι ή έχουν μειωθεί, ενώ τα εισοδήματα του ανώτερου 1% έχουν σχεδόν τετραπλασιαστεί (και τα εισοδήματα του ανώτερου 0,1% έχουν αυξηθεί ακόμη περισσότερο).